اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
لوموند در ۱۹۸۰ گفتوگویی با فیلسوفی نقابدار منتشر کرد که نامش به درخواست خودش پنهان مانده بود. میشل فوکو با این کار به بیاهمیت شدن فکر به سبب اسم و رسم اعتراض کرد؛ متنی که خواست او به بیان خویشتن را آشکار میسازد.

بابک احمدی: میان سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ در شمارههای شنبه-یکشنبه روزنامه لوموند رشته گفتوگوهایی با روشنفکران برجشته اروپایی منتشر میشد، که بعدها برگزیدهای از آنها نیز به صورت کتاب چاپ شد. در لوموند ۶-۷ آوریل ۱۹۸۰، متن گفتوگویی میان کریستیان دلاکامپانب و یک فیلسوف با عنوان «گفتوگو با فیلسوف نقاب دار» چاپ شد. نام آن متفکر به درخواست خودش پنهان مانده بود. برای آشنایان با اندیشهها و نوشتههای میشل فوکو حدس این نکته دشوار نبود که فیلسوف نقابدار اوست. فوکو با این پنهانکاری میخواست به جنبه رازآمیز نام، و اسم و رسم متفکر که فکر را بیاهمیت میکند، اعتراض کرده باشد. این متن، بهگونهای متناقضنما و شگفتآور، بیش از معدود نوشتههای دیگر فوکو که اشاراتی «اوتوبیوگرافیک» در آنها یافت میشود، روشنگر خواست او به بیان خویشتن است.
.
.
.
.
گفتگو دربارهی این مطلب۰ دیدگاه
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ نخستین صدا، صدای شما باشد.