این مطلب به بررسی این پرسش فلسفی می‌پردازد که آیا حیوانات می‌توانند در قلمرو اخلاق، هنجارها و ارزش‌ها جایگاهی داشته باشند یا نه. با مرور دیدگاه‌های فیلسوفانی مانند کانت، ارسطو و هیوم، مسئله عاملیت اخلاقی حیوانات و پیامدهای آن برای رابطه انسان با دیگر موجودات بررسی می‌شود.

این مطلب به معرفی ۱۵ فیلم برجسته می‌پردازد که مسئلهٔ ابزورد (پوچیِ برخاسته از رویارویی انسان با جهانی بی‌پاسخ) را از زاویه‌های مختلف بررسی می‌کنند. از کمدی سیاه و هجو تا تراژدی و سینمای سوررئال، این آثار تلاش انسان برای یافتن معنا در جهانی پیچیده و گاه بی‌منطق را به تصویر می‌کشند.

مقاله «نقش ملاحظات اخلاقی در استدلال فقهی» نوشته ابوالقاسم فنائی به بررسی نسبت میان اخلاق و فقه می‌پردازد و می‌پرسد ملاحظات اخلاقی چه جایگاهی در فرآیند استدلال فقهی دارند. این مقاله با تفکیک میان وضعیت موجود و وضعیت مطلوب فقه، امکان و حدود اصلاح اخلاقی در روش استنباط فقهی را بررسی می‌کند.

این جستار با نگاهی به داستان ارنواز و شهرناز در شاهنامه، مسیر دگرگونی جایگاه زن را از اسارت در شبستان ضحاک تا حضور در ایوان فریدون و سپس رسیدن به مقام روایتگری بررسی می‌کند. متن با بهره‌گیری از خوانش بهرام بیضایی، نسبت میان زن، قدرت، زبان و روایت را در سنت داستانی ایران می‌کاود.

داریوش شایگان در این مقاله نسبت ایدئولوژی، اسطوره و سنت را می‌کاود و نشان می‌دهد چگونه سنت، هنگامی که وارد میدان رقابت سیاسی و فلسفی مدرن می‌شود، ناخواسته منطق ایدئولوژی را می‌پذیرد. متن با نقد آگاهی کاذب، مارکسیسم عامیانه و غرب‌زدگی ناآگاهانه، از ضرورت رویکردی انتقادی در برابر ایدئولوژیک شدن اندیشه‌های دینی و سنتی سخن می‌گوید.

بهروز ملکی در «سروش در قاب قوچانی» شیوه نقد محمد قوچانی بر عبدالکریم سروش را بررسی می‌کند و می‌پرسد آیا شواهد ارائه‌شده برای نسبت دادن ضدلیبرالیسم، نئومارکسیسم و اقتدارگرایی به سروش کفایت می‌کنند. مقاله با تأکید بر تمایز میان نقد یک گزاره، نقد یک نظریه و داوری درباره یک شخصیت فکری، از ضرورت بازسازی منصفانه اندیشه پیش از نقد آن دفاع می‌کند.

«لیبرالیسم نقابدار» نقدی بر اندیشه اقتصادی و سیاسی عبدالکریم سروش است که با بازخوانی دیدگاه‌های او درباره صنعت، قناعت، بازار آزاد، توسعه و دانشگاه، نسبت سروش با لیبرالیسم را به پرسش می‌گیرد. نویسنده استدلال می‌کند که تداوم برخی مواضع سروش از دهه ۱۳۶۰ تا امروز، به‌ویژه نقد مصرف‌گرایی و تکنولوژی و تأکید بر قناعت، با تصویری که از او به‌عنوان متفکری لیبرال شکل گرفته تنش دارد.

آخرین مسیحا جستار کوتاه و مشهور پیتر وسل زاپف، فیلسوف بدبین نروژی است که در آن آگاهی انسان را خطای تکاملی و تراژیک می‌داند و راه‌حل نهایی را در آنتی‌ناتالیسم می‌جوید.