آرتور شوپنهاور

آرتور شوپنهاور، زاده ۲۲ فوریه ۱۷۸۸ و درگذشته ۲۱ سپتامبر ۱۸۶۰، فیلسوف آلمانی و از چهره‌های مهم تاریخ فلسفه غرب است. او بیش از همه با اثر مشهور خود «جهان همچون اراده و تصور» شناخته می‌شود؛ کتابی که در آن جهان را نمودِ اراده‌ای بنیادین، کور و ناآرام می‌داند.

شوپنهاور در دانزیگ، گدانسک امروزی، زاده شد و در خانواده‌ای مرفه و فرهنگی پرورش یافت. او در جوانی مدتی بازرگانی آموخت، اما به‌تدریج به فلسفه، ادبیات و علوم طبیعی روی آورد. تحصیلات خود را در دانشگاه گوتینگن و سپس دانشگاه برلین ادامه داد و تحت تأثیر اندیشه‌های افلاطون، کانت و سنت‌های فلسفی هند قرار گرفت.

اندیشه شوپنهاور بر محورهایی چون اراده، رنج، شناخت، هنر، اخلاق، شفقت و رهایی از خواسته‌های بی‌پایان انسانی شکل گرفته است. او از نخستین فیلسوفان غربی بود که با جدیت به فلسفه و متون هندی توجه کرد و کوشید میان سنت فلسفی اروپا و حکمت شرقی پیوند برقرار کند.

اگرچه آثار او در زمان حیاتش چندان مورد توجه قرار نگرفت، پس از مرگ تأثیر گسترده‌ای بر فلسفه، ادبیات، روان‌شناسی و هنر گذاشت. نویسندگان، آهنگسازان و اندیشمندانی چون نیچه، واگنر، توماس مان و فروید از او تأثیر پذیرفتند. نگاه عمیق او به رنج انسان، جایگاه هنر و نقش شفقت در اخلاق، شوپنهاور را به یکی از ماندگارترین چهره‌های فلسفه مدرن تبدیل کرده است.