بازخوانی اندیشه سیاسی و فرهنگی آیت‌الله میرباقری

باورنکردنی است! ۲۴۲ کامنت برای حرف‌های یک شکم‌سیر!

آیا این باور حتا یک جا محتوای وحی را حتا نام می‌برد؟ خیر. بلکه، استنتاج از استناج و آن هم بر مبنای سخنی از یک ایرانی که از متنی در مورد انجیل نقل و استنتاج شده است. خوب این افراد که فلسفه غرب را مشخص است که نمی‌شناسند. لااقل فلسفه دین معیوب و ناموفق جان هیک، فلو و دیگران را که اصولا ربطی به Revelation در واقع امر ندارد را مطالعه بفرمایید. حال اصل سخن این است که چه باور این افراد مورد ارجاع درست یا نادرست باشد، ایرانیان مخاطب ناآشنا با فلسفه باید بدانند که منابع مورد اشاره در پروژه خود موفق نبوده‌اند. ایرانیان هم آن‌ها را صحیح نفهمیده‌اند. حالت تسلیم کامل ذهنی جلوی درک صحیح منابع را برای آنان گرفته است. متون را نمی‌توانند کامل بخوانند. نسبت به سنن فکری بومی خود احساس شرم و خطا دارند نه شناخت. اشکالات زیادی به نگاه‌های ارائه شده وجود دارد.

همان طور که قبلا نوشتم دیدگاه آیت الله میرباقری هم در باب مدرنیته و هم اسلام غیر واقعی و غیر تاریخی و دارای فقدان رویکرد تاریخی و انتزاعی بوده و در نتیجه غلط و نادرست است . اما برای این که خوانندگان متوجه منظور من شده و دوباره کسی مثل طناز من را متهم نکند که نتیجه را از مقدمه گرفتم در این باب توضیح می دهم هرچند که قبلا هم توضیحاتی داده بودم . نگاه غیر تاریخی به این معنی است که شخص متوجه نیست که باورهای دینی و فرقه ای و ارزشی مورد قبول وی در یک دوران خاص تاریخی و زمان و حتی جغرافیای خاص تاریخی شکل گرفته است که اکنون نادرستی و غلط بودن این باورها به وسیله ی علم و تجربه ی بشری و عقل و عدم قابلیت دفاع یا ناکارآمدی آنها در اجرا کردن و مقام عمل معلوم و اثبات شده است و وی بی توجه به این واقعیات همه ی این باورها را برای همه ی دوران ها و زمان ها به مانند حقایقی ازلی و ابدی قلمداد می کند . در واقع دین علاوه بر داشتن باورها و ارزش ها و وجوه فراتاریخی که برای همه ی دوران ها و اعصار بوده و می تواند جهان شمول باشد دارای وجوه و احکام و ارزشهای تاریخی متعلق به یک دوران خاص و شرایط زیست آن دوران هم است که این ارزش هاو باورها شاید عمدتا در دوران و مبتنی بر جهان بینی و عقل و علم آن زمان که هنوز پیشرفت مثل دوره های بعد نکرده و هم چنین شرایط زمانی و مکانی آن دوران عقلانی و قابل دفاع بوده اما برای اکنون و یا دورانی دیگر چنین نیست و نه فقط معقول و قابل دفاع نبوده و با واقعیات کشف شده مبتنی بر تجربه ی زیسته ی بشر و عقل در تضاد است که برخی از آنها در زمینه ی احکام دینی حتی قابلیت اجرا و پیاده کردن در جوامع دینی دوران جدید نداشته و در صورت پیاده کردن این احکام و قوانین دینی خود دینداران را دچار مشکلات جدی و قابل توجهی می کند . حال وقتی چنین می باشد معلوم است که دیدگاه حداکثری آیت الله میرباقری در باب دین که عقل بشر باید تجربه و علم را فقط بر مبنای دین و وحی سامان داده و در هیچ کجا به عقل مستقل بشر نباید رجوع کرد چه قدر بی مبنا و نادرست و حتی متوهمانه و غیر واقعی و انتزاعی و البته به لحاظ اجرایی هم غیر ممکن است و هیچ نسبتی با واقعیات موجود در جامعه و زمین و زمان ندارد . چنان چه خود جمهوری اسلامی به عنوان یک حکومت دینی که اصالت را به احکام و قوانین برآمده از دین می دهد و بحث اصلاح علوم انسانی در قالب اسلامی سازی دلیل غربی بودنش را از همان ابتدا تا کنون مطرح کرده در نهایت مجبور شده است در تجربه ی حکومت داری و کشورداری خود لائیستیسه و سکولاریسم را به گونه ای نسبی قبول کرده و بپذیرد و اسلام و دین و احکام آن را به طور مطلق مبنا قرار ندهد و در موارد قابل توجهی کنار بگذارد و قوانین عرفی و سکولار بشری در تضاد با دین را مبنا قرار دهد ! حال چگونه ایشان بدون توجه به این واقعیات که حتی خود جمهوری اسلامی به آن تن داده است چنین ادعاهایی اغراق آمیز و خلاف واقعیت و حتی متوهمانه در باب دین و نقش آن و ملاک قرار دادن وی در اداره ی جامعه و ایجاد تمدن می فرمایند ؟!

Secondary commitment پروژه دوم: روشنگری و دفاع از اندیشه و شناساندن مبانی فاشیسم به victims of tacky inferior philosophy البته روشنگری در مورد legacy Pseudo،_ancient Greek philodophy که به دروغ و با تظاهر و با تکیه بر demogogy و suffocationism در کنفرانس های فلسفه با تکیه بر تعیین موضوع کنفرانس ، peer review, curriculum vitae ،و order of session خود را به عنوان فلسفه جا می زند جای دیگری و پر فضای خارج از ایران برقرار است. چون در ایران زندان باستیل اساتید ترجمه ای اجازه فکر کردن را در همان syllabes طرح درس و norms و رعایت عرف دانشجویی و استادی در همان جلسه اول خفه می کنند. Draconian odyssey اودیسه را باید پشت سر بگذارید تا تظاهر فلان fellow برجسته مورد احترام را وادار به منطق و انصاف و بررسی یک مطلب از preliminaries بکنید. تظاهر و convention خلاصه runs in post graduate education. چگونه به مخاطب mesmerise سحر شده که زندان باستیل دور ذهنش کشیده شده ، سخن بگیم و چطور به dogmatism که ذهنش را به بردگی کشیده متوجهش کنیم. اول شناخت میراث پروتاگوراس، سبسرو، فیثاغورث، تالس، نرو، و بازمانده Hellenism , و متافیزیک برجای مانده و به قول کواین افسانه ای که به جای دانش(نه علم سابنتیستی) و فلسفه ، به عنوان higher education به جامعه حقنه می شود. عجیب نیست که یک troll فقط علیه خود، وطن خود، و عقل خودی تحقیر و توهین می کند. قبل از این که چشم باز کند با القائات ضد شرقی، ضد وطنی ،ضد ابا و اجداد خود تحت نام مبارزه با دزدی، و خرافه اجازه فکر را از او با تلقین آت صبح و شب ربوده اند.

ادامه ی مطالب دکتر عبدالکریمی در باب دوران سنت و دوران مدرنیته در مناظره ای ایشان با دکتر منوچهری در دانشگاه امیرکبیر در سال ۸۸ با موضوع " نسبت شریعتی و دموکراسی " در پاسخ به سنت ستیزان غرب پرست و همین طور غرب ستیزان ضد تجدد مثل امیر و طناز و بابک که شناخت کاذب و معیوب و ناقص و در موارد صحیح هم در خوش بینانه ترین حالت نگاه و رویکرد تحریف شده در باب غرب و مدرنیته و همین طور دین و سنت و فرهنگ خودی شان دارند در ذیل : " اما بشر تجربه ی دیگری هم داشته است . عقل روشنگری به ما نشان داد که در دوران سنت ، سیاهی و زشتی بوده است . می پذیریم . می پذیریم که در دوران حاکمیت سنت و آگاهی سنتی همه یک سان اگر سیاهی نبوده است چنین هم نبوده است که همه روشنایی و قدسیت و الوهیت بوده باشد . در تاریخ سنت دیده ایم که به نام مذهب ، جنگ های مذهبی راه انداختند و چه کشته ها به راه انداختند ؛ دیدیم به نام مذهب چه اندیشه هایی را قربانی و تکفیر کردند ، به نام تعزیر شکنجه دادند ، به نام کنیز به ناموس مردم تجاوز کردند ( این را چند سال بعد از سخنرانی دکتر عبدالکریمی توسط جنگجویان سلفی و بنیادگرای مسلمان داعشی در تجاوز به زنان غیر مسلمان ایزدی و خرید و فروش آنها در سوریه دنیا آن هم در عصر مدرن یا پسامدرن به چشم خود دید !!! ) ؛ این پلشتی ها را در سنت می بینیم . عقل روشنگرانه عکس العملی بود در مقابل سنت . عقل روشنگرانه همه سنت را به طور یک پارچه انکار کرد ؛ عقل روشنگرانه هیچ روشنایی در دوران سنت ندید و آن را به طور یک پارچه انکار کرد و آن روشنایی اصیلی که جان بشر به او بسته است آن را نیز انکار کرد . لذا عقل روشنگرانه همه ی دستاوردهای بزرگی را که به دست آورده بود سبب شد که به تاریکی بگراید . بشر امروز تجربه ی تاریخی دوران مدرن را دارد ، دوران مدرن برای ما دستاوردهای بسیار بزرگی داشته است ؛ دموکراسی ، علم و ایدئولوژی بخشی از این دستاوردها بوده. عقلانیت جدید برای ما دستاوردهایی هم داشته اما چنین نیست که عقلانیت جدید یک پارچه دستاوردهایی بوده و دارای هیچ نقصان هایی هم نبوده است . سکولاریسم ، نهیلیسم ، جنگ های جهانی و حتی همین امروز هم نسل کشی ها و ... بشر امروز دو تجربه تاریخی بزرگ را داشته : هم سنت و هم تجربیات عقلانیت مدرن را . اگر نسل جدید بکوشد به نحو غیرانتقادی با عقلانیت مدرن برخورد کند این ناشی از محدودیت های این نسل است و ما نباید به نحو غیر نقادانه ای برخورد کنیم . با این مقدمات خواستم نشان دهم که از چه منظری باید با شریعتی برخورد کنیم . "

بخشی از سخنان دکتر عبدالکریمی در باب تجربه ی تاریخی جهان مدرن و جهان سنت از مناظره ی دکتر عبدالکریمی با دکتر منوچهری در دانشگاه امیرکبیر در سال ۸۸ پیرامون " نسبت شریعتی و دموکراسی " در پاسخ به سنت ستیزان و انکار کنندگان سنت و فرهنگ تاریخی خودی و تجدد ستیزان و غرب ستیزانی مثل " امیر ، بابک و به خصوص طناز " که غرب و تجدد را اهریمن مطلق دانسته و تصویری دروغین و معیوب و در مواردی هم که صادق و راست باشد در خوشبینانه ترین حالت تحریف شده می باشد از غرب و مدرنیته و در مقابل تصویری فرشته گون و بدون هیچ نقص و کاستی از دین و سنت ارائه می دهند در ذیل " منطق حاکم در کشور ما ( یعنی غرب ستیزان و تجدددستیزانی مثل طناز و بابک و امیر ) و منطق نسلی که با انقطاع از سنت به نقد این شرایط می پردازد هر دو از منطق واحدی است و آن غلبه ی سیاست زدگی و ایدئولوژی اندیشی است . ما نباید خواهان حذف صورت مسئله باشیم و توجه داشته باشیم که بشر دارای دو تجربه ی تاریخی بزرگ بوده ، تجربه ی تاریخی که از آن به سنت یاد می کنیم و تجربه ی تاریخی که از آن به مدرنیته یاد می شود .حذف هر یک به نفع آن دیگری بسیار ساده اندیشانه است . ساده اندیشی ای که در عصر روشنگری شکل گرفت این بود که ما هر آن چه را مربوط به دوران سنت سیاهی مطلق بدانیم و آن دوران را دوران دارک ( سیاهی ) ، دورانی که فقط سیاهی بوده است و هیچ روشنایی در سنت نبینیم . به نظر من این یک مواجهه ی بسیار خام است ؛ تجربه ی تاریخی و مطالعه ی یک سونگر را کنار بگذاریم و یک مواجهه ی پدیدارشناسانه و حقیقت جو با سنت داشته باشیم ، ما در سنت تاریخی مان نور و معنا را می یابیم . شریعتی درس بزرگی به ما داد و آن این که سنت تاریخی ما یک پارچه نیست ، سنت ما متشکل از جریانات گوناگون است ، متشکل از نیروهای تازیخی گوناگون است . من با این نوع تقسیم بندی به این معنا که شریعتی نشان می دهد که سنت ما یک پارچه نیست و در درون سنت تاریخی ما جریانات تاریخی وجود داشته است خود را بسیار مدیون شریعتی می دانم . شریعتی به ما نشان داد که سرنوشت پاپ و مسیح یکی نیست و ما حق نداریم که مسیح و پاپ را به نحوی یک کاسه کنیم .به این معنا جامعه ی ما بسیار مدیون شریعتی است و اگر از شریعتی هیچ چیز دیگری باقی نمانده بود جز همین درس ، ما به شریعتی بسیار بسیار مدیونیم .

ایرانی اندیشمند آغاز خوبی است. Just get to know that if you wish to be a modernist, you should get to know it inside out. با عذرخواهی بابت بیان این nuance، اگر قصد دارید غیرمتعصبانه بنگرید، قدم اول jettisson کردن جزم تجددگرایی است.نماد Regressiveness و Diagresson واپس‌گرایی و جزم تجددگرایی بود که در غرب توسط اندیشمند غربی کنار گذاشته شد. برای این کارابتدا باید، جزم تجددگرایی را کنار بگذارید. همان‌طور که خرافه حال حاضر محافل علمی و فلسفی، ساینتیسم و افسانه "علم" در میان trend ای است که هنوز پروژه همیشه شکست خورده تبیین ساینتیستی را نتوانسته بشناسد، این diagression و regressiveness ارتجاعی که نسل قدیم جوانان روستایی متحیر تازه فرنگ رفته که حتی زبان plain English محیط خود را نمی‌توانست درک کند اما با در بازگشت به روستا و یا شهر تظاهر به تجدد و تمدن می‌کرد، را بشناسید. این مرحله البته در ایران شما هم قدیمی شده است. فقط Careerism جمعی راضی به سطح استاندارد نسخه ایرانی و منسوخ اکادمیا آن را زنده نگاه داشته است.

نقد دیدگاه آیت الله میرباقری بر پایه ی دین گرایی و تمدن سازی اسلامی و نقد و رد لائیتیسه و سکولاریسم در جامعه با این که در مجموع من یک تجدد گرا هستم اما می خواهم از منظری تا حد زیادی غیر متعصبانه و واقع بینانه به دیدگاه آیت الله میرباقری در باب نقش دین و اسلام و تمدن سازی وی پرداخته و نگاه ایشان که در این زمینه نوعی افراط و زیاده روی بوده پرداخته و غیر واقع بینانه بودن آن را نشان داده و اثبات کنم . اشکال دیدگاه و نگاه آیت الله میرباقری این نیست که بر خلاف روشنفکران سکولار که اصولا نقشی برای دین در اداره ی جامعه و حکومت و بهره گیری در علوم انسانی و اجتماعی قائل نیستند ؛ ایشان چنین عقیده ای را نداشته و قبول ندارند بلکه این است که ایشان طی یک نگاه غیر واقع بینانه و غیرتاریخی و افراطی که تا حد زیادی متوهمانه هم است قائل به نقش حداکثری و چه بسا مطلق برای دین در اداره جامعه و بهره گیری در علوم و تمدن سازی همان طور که در این مقاله آمده است هستند که نه فقط با واقعیت مدرنیته و عالم تاریخی که برای بشریت به وجود آورده و رقم زده که حتی با خود واقعیت دین و امکانات و توان آن هم در تضاد و تعارض است . چنان چه مهدی نصیری از مخالفان مدرنیته که آن ( مدرنیته ) را انحرافی بر سر راه دعوت و تمدن سازی انبیا می داند اما به گریز ناپذیری مدرنیته و تجدد و این که مدرنیته مانع بزرگی بر سر راه تمدن سازی دینی است اعتراف کرده و آن را به عنوان یک واقعیت می پذیرد علی رغم این که مدرنیته را قبول ندارد . آقای نصیری به عنوان یکی از مخالفان مدرنیته دو عامل را مانع مهمی بر سر راه تحقق تمدن سازی اسلامی می داند . عامل و مانع اول به اعتقاد ایشان غیبت امام معصوم است که سبب می شود نتوان یک تمدن مطلق و کامل اسلامی و دینی ایجاد کرد و با وجود این مانع نهایتا می توان قائل به یک تمدن سازی حداکثری مثلا در حدود هفتاد درصد شد . مانع دوم و بزرگ دیگر بر سر راه ایجاد تمدن اسلامی همان مدرنیته است که با ساختارها و وضعیتی که به وجود آمده سبب می شود که دینداران در بخش زیادی از موارد مجبور باشند در مقابل مدرنیته تحت عنوان اضطرار و تعطیلی احکام عقب نشینی کنند . لذا به اعتقاد ایشان با وجود این دو عامل و مانع بزرگ مهم بر سر راه تمدن سازی اسلامی یعنی یکی غیبت امام معصوم و دیگری مدرنیته امکان تمدن سازی حداکثری بر مبنای دین وجود ندارد و ما باید به یک تمدن دینی نسبی و حداقلی و التقاطی در حدود حداکثر سی درصد در خوش بینانه ترین حالت رضایت دهیم که البته همین حد هم که در حد توان و وسع ما است رضایت بخش و مقبول است و نباید بدون توجه به این واقعیت محاط و مسلط بودن مدرنیته که بر ما چنین چیزی را تحمیل کرده است غیر واقع بینانه قائل به ایجاد یک تمدن سازی دینی مطلق و حداکثری و ناب باشیم و امری را بر دین و حکومت دینی تحمیل کنیم که امکان ندارد و شکست در این راه جز موجب بدبینی به دین نخواهد شد . در واقع ایشان تفاوت خود را با روشنفکران سکولار در این می داند که آنها مدرنیته را مطلوب می دانند و اصولا نقشی برای دین در اداره ی جامعه و تمدن سازی قائل نبوده اما شخص ایشان ( مهدی نصیری ) اتفاقا قائل به یک تمدن سازی آن هم حداکثری توسط دین بوده اما به دلیل مانع بزرگ و سترگ مدرنیته در دوران حاضر آن را عملی ندانسته و قائل به یک تمدن سازی دینی و اسلامی نسبی و حداقلی در حد وسع و توان دینداران هستند که همین حد هم کار بزرگ و قابل قبولی است . همین طور تعداد زیادی از ایدئولوگ های طرفدار جمهوری اسلامی مثل حجت الاسلام خسروپناه رئیس پژوهشگاه فلسفه و حکمت اسلامی که پیش از این در یکی از کامنت هایم به ایشان اشاره کردم هم برخلاف آیت الله میرباقری رویکرد غرب ستیزی را قبول نداشته و قائل به رویکرد غرب گزینی هستند . این نشان می دهد که دیدگاه افراطی و غیر واقع بینانه ی آیت الله میرباقری حتی در بین بخش بزرگی از ایدئولوگ های طرفدار انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی قابل قبول نیست و آنها و حتی برخی از مخالفان مدرنیته مثل مهدی نصیری این دیدگاه و رویکرد را غیر معقول و غیر واقع بینانه و حتی متوهمانه و غیر ممکن می دانند . همان طور که با توضیحات مفصلی که آوردم مشکل دیدگاه آیت الله میرباقری این نیست که ایشان برخلاف روشنفکران سکولار به نقش دین در اداره ی جامعه و تمدن سازی معتقد هستند بلکه اشکال اصلی اینجاست که ایشان قائل به یک تمدن سازی حداکثری و ناب اسلامی و مخالف حتی رویکرد غرب گزینی هستند که بر مبنای دیدگاه ایشان مدرنیته را باید تقریبا به کل نفی کرد و اگر جاهایی هم مدرنیته و گفتمان غرب را بپذیریم باید به گونه ای باشد که آن را درون گفتمان خود منحل کنیم . در صورتی که همان طور برخی اشخاص مخالف مدرنیته که آن را قبول ندارند به درستی اشاره کرده اند چنین رویکردی نه فقط غیرواقع بینانه و غلط که غیر ممکن است و همان طور که قبلا هم خودم و هم از زبان شاگرد آیت الله میرباقری یعنی حجت الاسلام خاکی قراملکی در مقدمه ی کتاب " گفتمان تجدد " توضیح دادم و بخشی از آن را آوردم ، اگر بنا به انحلال در درون یک پارادیم و گفتمان باشد این مدرنیته است که با جهانی شدن خود و ایجاد عالمیت تاریخی جدید و متفاوتی از قبل خود در درجه اول توان و قدرت استحاله و انحلال سایر فرهنگ ها و ادیان را در خود دارد نه فرهنگ های دیگر . و این واقعیتی است که حتی برخی از مخالفان مدرنیته مثل آقای مهدی نصیری هم به آن رسیده اند ! لذا با توجه به این واقعیت مدرنیته ، دیدگاهی که ادعای خروج کامل و تام و تمام از مدرنیته و تمدن غرب و ناب گرایی دینی را دارد خیلی خام و سطحی و به تعبیر دکتر عبدالکریمی جز توهمی بیش نیست .

ادامه در باب "خاستگاه دینی تجدد " از کتاب " گفتمان تجدد " " الهیات پروتستان در پدیدار شدن تجدد و نظم و نظام و توسعه ی آن نقشی اساسی داشته است . به بیان دقیق تر ، نه تنها الهیات پروتستان ، در سرآغاز نظام ایمانی سکولار ، دستگاه عقلانی متناسب و سازگار تولید می کرد ، بلکه دستگاهی عقلانی و ایدئولوژیک برای رشد و توسعه ی گفتمان تجدد نیز به وجود آورد تا آنجا که توجبه و تفسیر حرکت تجدد به سوی سرمایه داری مدیون پشتوانه ی عقلانی کلام مدرن و مذهب پروتستان است ، چنان چه مقبولیت اجتماعی و معقولیت نظام کلیسا از این طریق تامین می شد . برخی از مهم ترین مواردی که بر ظهور تجدد از خاستگاه دینی دلالت می کنند عبارت اند از : ۱- تصرف در مفاهیم و آموزه های دینی با روش هرمنوتیکی و تاویل و تفسیر به رای آموزه ها ۲- حاکم کردن نگرش فردگرایانه و اومانیستی و آزادی فرد در مواجهه با متون دینی و شکست انحصار مرجعیت دینی در تفسیر متون و مشروعیت بخشیدن به تکثرگرایی دینی ۳- حاکمیت و جانشینی جهان بینی علمی به جای نگرش و جهان بینی مذهبی و تفسیر و تبیین دنیاگرایانه از آموزه های دین ، هستی شناسی ، انسان شناسی و ... خلاصه این که اصطکاک میان دین و تجدد به حاکمیت گفتمان تجدد منتهی شد و الهیات مدرن ظرفیت جدیدی برای هم سویی و هماهنگی با فرهنگ سکولار گفتمان تجدد ایجاد کرد . در این میان اگر دستگاه دینی مسیحیت به سازش و تعامل رضایت نمی داد و به عبارت دیگر اگر سلطه ی گفتمانی تجدد را نمی پذیرفت ، عملا مشروعیت و مقبولیت خود را از دست می داد و همانند بسیاری از فرهنگ های پیشین از بین می رفت . از سوی دیگر ، تجدد نیز به این مشارکت و هم سویی شدیدا نیازمند بود ، زیرا مشروعیت حرکت و توسعه ی تجدد را تضمین می کرد ."

خاستگاه دینی تجدد به نقل از کتاب " گفتمان تجدد " از حجت الاسلام محمد رضا خاکی قراملکی از شاگردان و پیروان آیت الله میرباقری از قسمت "خاستگاه دینی تجدد " در ذیل " نگاهی به الهیات مسیحی قدیم و اندک دقتی به آموزه های مسیحیت قبل از رنسانس و توجه به اندیشه های حاکم بر کلام سنتی نشان می دهد که الهیات مسیحی شدیدا دنیاگریز و آخرت محور بوده است ، تا آنجا که به صورت زهدگرایی افراطی و رهبانیت پیشگی نمود یافته و یاس و ناامیدی و احساس خواری و خفت را بر فضای جامعه حاکم کرده بود . این وضع منحط و فلاکت بار در حقیقت ، به آموزه ها و عقلانیت مسیحی و استبداد و انحطاط اخلاقی نظام کلیسایی مربوط می شد و پیداست با چنین شرایطی اساسا گفتمان مسیحی در شکل اولیه اش نمی توانست با انگاره های جدید که در فضای عمومی درحال ظهور بود ، هم سویی و سنخیتی داشته باشد .در واقع مقبولیت و معقولیت نظام دینی رو به زوال و انحطاط بود و نظام کلیسا جز انفعال در برابر وضع موجود و تعامل با فضای فکری ، فرهنگی جدید چاره ای نداشت . کلیسا برای بقای خود مجبور بود با فرهنگی همراهی کند که در آن زمزمه و طنین آرادی و اختیار فردی ، انسان محوری ، توجه به حیات دنیوی ، تحولات علمی و ... به گوش می رسید . طبیعی است که مطالبات جدید با ادبیات و انگاره های سنتی مسیحی اصطکاکی شدید داشت ، اما کلیسا نیز نمی توانست با خوش بینی و بی توجهی از کنار این مطالبات بگذرد و تغییری در خود ایجاد نکند . زیرا پشت کردن به مطالبات فرهنگی مدرن که دنیوی بودن آن کاملا محسوس بود ، کلیسا را دچار عدم مقبولیت اجتماعی می کرد . هرچه دستگاه مسیحیت در فرآیند درونی کردن فرهنگ سکولار ، مقاومت زیادی از خود نشان داد ، نمی توانست آن را ادامه دهد . در حقیقت این مقاومت شکننده فرصتی بود برای حاکم کردن و قبولاندن فرهنگ مدرن به جامعه ی کلیسا و الهیات مسیحی .نفوذ و گسترش فرهنگ سکولار در میان توده ی دیندار و نظام اندیشه ی مسیحی حاصل جریان های فکری و انتقادی آن دوران است که در قالب جریان های اصلاح طلبی دینی و روشنفکری نمود یافتند . با به نقد کشیده شدن نظام مسیحیت و آموزه ها و انگاره های آن بستری برای طغیان بر تمامیت و کلیت نظام های گذشته فراهم شد و در نتیجه می توان خاستگاه دینی تجدد را منطقا بر دیگر خاستگاه های گفتمان تجدد مقدم دانست . عواملی در دستگاه و نظام سابق فکری مسیحیت موانع جدی هویت مدرن محسوب می شدند و نفی و طرد نظام کلیسا و دین مسیحیت را در بطن خود داشتند . به همین روی جریان اصلاح طلبی دینی از درون نظام کلیسا برخاست و مبدا دینی گفتمان تجدد را رقم زد ." خاکی قراملکی ، گفتمان تجدد ، صص ۲۸۲ تا ۲۸۵

خاستگاه دینی داشتن مدرنیته در کنار سایر خاستگاه هایش همان طور که در نقد مطلب کاربر با نام طناز که ادعا می کرد فلسفه ی مدرن پیش فرض انکار وحی را دارد آوردم و نشان دادم که چنین نیست و فلسفه ی مدرن الزاما مقوله و اصل وحی را انکار نمی کند بلکه تلقی سنتی از آن را قبول ندارد ؛ مدرنیته یا تجدد در کنار خاستگاه های مختلف سیاسی ، اجتماعی ، هنری ، معرفتی ، اقتصادی حتی خاستگاه دینی هم داشته است . این واقعیتی است که آقای محمد رضا خاکی قراملکی یعنی همان روحانی عضو موسسه زیر نظر آیت الله میرباقری یعنی موسسه فرهنگستان اندیشه ی اسلامی در کتاب خودشان با عنوان " گفتمان تجدد " که پیش از این قسمتی از مطالب ایشان در این کتاب از مقدمه ی آن را در باب قدرت عظیم و استحاله گر و برتر مدرنیته را آوردم در بخشی از آن به خوبی توضیح داده اند . ایشان به عنوان نویسنده ی این کتاب در بخش سوم آن با عنوان " تبارشناسی گفتمان تجدد ( خاستگاه دینی تجدد ) "خاستگاه های مختلف تجدد یعنی خاستگاه دینی ، خاستگاه سیاسی ، خاستگاه فرهنگی ، خاستگاه فلسفی ( عقلانیت خود بنیاد ) ، خاستگاه علمی تجدد ( عقلانیت تخصصی ) ، خاستگاه هنری تجدد ، خاستگاه اقتصادی تجدد را مفصل و تا حد زیادی شرح داده اند که من بخشی از مطالب خاستگاه دینی تجدد این کتاب را می آورم که نشان می دهد ادعاهای این شخص یعنی کاربر با نام طناز که مدعی است مدرنیته و فلسفه ی مدرن بر پایه ی طبیعت گرایی قرار دارد چه قدر نادرست و غلط است و این فرد حتی فلسفه ی غرب و اصول آن را برخلاف ادعاهایش هم به درستی نمی شناسد و شناخت غلط و در خوش بینانه ترین حالت یک شناخت ناقص و معیوب دارد و بر مبنای همین شناخت ناقص نه فقط به فلسفه ی غرب که به اشخاص و شارحان این فلسفه و دیگران اتهام می زند و به قضاوت نادرست و غلط می پردازد .

آقای قائم پناه absurdity خود را ارزیابی نامیده. چقدر غیر علمی، چقدر مضحک و چقدر جهت دار. آقای قائم پناه انگار هندبال را با داور فوتبال قضاوت کرده ای. آیا برای شما ۱. Authentication ارزیابی و صدق و کذب ، عقلانیت و منطقی بودن و یا نبودن فلسفه غرب اصولا معنایی دارد؟ ۲. با توجه به بیسوادی شما در فهم متون فرانسه، انگلیسی و آلمانی چرا ناتوانی خودتان را در فهم original source متن اصلی و عدم رعایت norms در سطح استاندارهای روز دنیا با تظاهر و گزافه گویی از مخاطبین جوان ناآگاه و بی توجه به ناتوانی و ضعف خودت پنهان می کنی؟ اشکالات متعدد به شما وارد است اول ناتوانی در ارائه ارزیابی و بی توجهی به روش شناسی خودت. ۴. عدم توجه به وفاداری به متن و عدم توسل به distortion یا آن چه شما احتمالا ایجاد تغییر سهوی یا عمدی در متن و با اثر مورد سخن می نامید. ۵. آیا هیچ گاه افراد مورد تنفر و حمله شخصیتی که می کنی درست و همدلانه و بدون تعصبات و حملات خصمانه و جزم اندیشانه گوش فرا داده ای؟ ۶. آیا نباید اگر اساتید ناتوان دوره تحصیلاتت تلاش کرده اند چیزی در ذهنت القا کنند اول بدون توجه به اتوریته ادعایی و یا اعتباری آنها ، آن و یا آن ها را با عقل شیفته هر چه به نظر جذاب می آمده اول محک می زدی؟ ۷. آیا آن چه نوشته ای به جز تقلید و تخریب ، و عقده گشایی بدون توجه به تعصبات جمعی که خودت می دانی چقدر بیسواد و عصبی هستند واقعا عقلانی، منطقی و قابل توجیه است؟ ۲.

قطعا سرکوب و فضای demogogy اختناق و وحشتی که با سرایه بیلیارد دلاری associated press, Fox News, تکنولوژی موبایل در دست عوام ناآگاه و بی سواد یا متوهم و تمامی رسانه هایی که برای تحمیل عقیده و induction القاء untruth دروغ و با پشتیبانی دانشگاه بی اخلاق شهرت طلب بی تفاوت نسبت به وظیفه علمی و اخلاقی خود به وجود آمده، ذهن جوان مشاهده گر و جویای علم و تحلیل پر است از din هیاهویی از جنس reductio de emotionalisمغالطه از طریق سروصدا و بازی با احساسات افراد بیسواد یا بی دقت. چگونه از South American Adolescent یک چگوارا، یک گاندی، یک اقبال لاهوری، یک اندیشمند و تحلیلگر keen observer بسازیم وقتی که در کشور شما صدانت ها گرفتار وحشت از اندیشه درجه دوم و تحلیل مستقل هستند؟ چگونه یوق تقلید و قفس تظاهر به دانشگاهی بودن را را از ذهن جوان middle easterner برداشته و به او جرأت نه گفتن به جوکاذب خفقان زده و سرکوبگر مسلح به اتوریته کاذب و hollow پوچ بدهیم؟ قطعا روشنگری لازم است. قطعا تاریخ شکست های بی پایان تمامی نحله های به ظاهر فلسفی اما تجسم dogmatism جزم اندیشی در لباس گشاد استادی دانشگاه لازم است. Thomos Kuhn از اوباش دانشگاهی mob psychology شخصیت شیادان دانشگاهی سخن گفت و machinery دانشگاه صدای او را در نیویورک خفه کردند. علی شریعتی در کنار جلا آل احمد از واقعیت متظاهرانه professionalism حرفه ای گری دانشگاهی گفت و او را با لجن مال کردن reputation آبروی او تلاش کردند ساکت کنند. افرادی مانند سروش و متاسفانه برخی درس خونده های معتبر راه تنبلی و ارائه نظریات غیر rational غیرمعقول اما کسب اعتبار اجتماعی social acceptance و شهرت را برگزیدند و They set the model for academic career الگوی پستی برای فعالیت دانشگاهی بر جای گذاشتند. اکنون فرهنگ تنبلی و conservatism محافظه کاری دانشگاهی و نیل به جایگاه علمی پوشالی متکی به تأیید نظری (و قطعا غیر تجربی و غیر experimental و قطعا nonoriginal) انتخاب هر فارغ التحصیل خارجی تنبل بی فکر است. همان که امثال امید قائم پناه دنبال می کنند ترجمه و گیج کردن دانشجوی بی خبر از همه جا و پیرو مطلق حقنه معیوب ترجمه زده .

ادامه ی اعتراف و اذعان روحانی طرفدار انقلاب اسلامی و علوم انسانی اسلامی و مخالف تجدد و عالم مدرن یعنی محمد رضا خاکی قراملکی که در موسسه ی فرهنگستان علوم اسلامی یعنی همین موسسه ای که آیت الله میرباقری ریاست آن را به عهده دارد ، مشغول تالیف و پژوهش و مقاله نویسی و فعالیت می باشند به قدرت سهمگین و برتر و بزرگ و استحاله گر مدرنیته و بزرگ ترین نظام تاریخی و تمدنی بشر بودن آن یعنی تمدن مدرن در مقدمه کتابش با عنوان " گفتمان تجدد " " ظهور عالم تجدد در عصر حاضر نتیجه ی حضور اراده های برتر و موثر باطل تاریخی است که بالاترین ظرفیت را در غلظت و شدت دنیاپرستی و طغیان در مقابل قدرت قهار الهی ، داشته و ایجاد کرده اند و دیگر اراده ها و شخصیت های موثر اجتماعی که در قالب قدرت های علمی و نظریه پرداز سیاسی و اقتصادی ظهور کرده اند ، در پیوند با این اراده های باطل تاریخی توانسته اند عالم تجدد را به عنوان مهم ترین و بزرگ ترین نظام تاریخی و تمدنی بشر که مکانیزم و ساز و برگ اقامه و اشاعه و اقدام دنیاپرستی آن در سطح تمدنی اش هم در عمق و وسعت و سرعت بالاتر از دیگر تمدن ها است برپا کنند . در واقع اراده های تاریخی طغیانگر و باطل در توسعه ی عالم تجدد تمام توان خود را به کار گرفته اند . پس اگر گفته می شود عالم تجدد عین قدرت است به این دلیل است . در واقع اراده های اجتماعی موثر عالم تجدد در فرآیند تدریجی و پیچیده با فراخوان و طلب کردن تمام اراده های تاریخی و اجتماعی باطل نهفته در تاریخ گذشته ی بشر ، که در گذشته قدرت اقامه و اشاعه ی باطل و کفر را داشته اند توانسته است ولایت و سرپرستی خود را به نظام اراده ی باطل تاریخی بسپارد و انرژی نهفته ی اراده های متراکم اجتماعی را در مسیر اراده ی فوق آزاد سازد تا عالم تجدد شکل گیرد و این گونه دیگر عوالم تمدن دینی و حق مدار را در مسیر راه خود منحل یا نابود نماید . در چنین وضعیتی بی شک کارآمدی و تاثیر اراده ی اجتماعی جریان حق کمتر می شود و وضعیت بحرانی می یابد و تا حدودی می توان تسلیم و مقهور شدن اراده های جریان حق را مشاهده کرد . اما این به معنای مقهور شدن اراده ها و قدرت های تاریخ ساز و عالم ساز جریان حق نیست یا به معنای تعطیلی و پایان تاریخ جریان حق نبوده است .

اعترافات یک روحانی ( محمد رضا خاکی قراملکی ) طرفدار انقلاب اسلامی و قائل به علوم انسانی اسلامی و تمدن سازی اسلامی به قدرت برتر و عظیم و استحاله گر مدرنیته و تمدن برآمده از آن در مقدمه ی کتابش با عنوان " گفتمان تجدد : "عالم تجدد در این عصر به عنوان بزرگترین گفتمان و عالمی است که حضور سلطه اش چندین سده است بر دوش دیگر تمدن ها و عوالم سنگینی می کند و بعضی تمدن ها ( بعضی غلط است در واقع همه ی تمدن ها !) و فرهنگ های گذشته از شدت سلطه و سنگینی آن ابعاد آن منقرض شده اند . عالم تجدد بی شک در ذیل اراده های برتر و موثر تاریخی شکل گرفته است و می توان گفت این عالم را ، محصول ترکیب و فشردگی اراده هایی است که می خواهد سمت و سوی تاریخ را تعیین کنند . در حقیقت عالم تجدد برآیند اراده های ظاهر و پیدایی است که با هماهنگی نسبی توانسته است دیگر اراده های ملل و تمدن های دیگر را به زنجیر بکشد. حال با توجه به این نکته شاید برای بعضی شنیدن این که عالم تجدد عین قدرت است ، سنگین و دشوار آید ، اما با اندکی دقت این استبعاد برطرف می شود . عالم تجدد اگر عین قدرت نبود ، با ورود و مواجهه و درگیری با دیگر عوالم و تمدن ها ، نمی توانست و نبایستی آنها را به تصرف و سلطه ی خود آورد . شاید در هیچ دوره ای سابقه نداشته است که این گونه یک عالم و تمدن ، به صورت تملک تمامیت خواه ، یک تمدن و عالم دیگر را در خود منحل کند و ظرفیت ماده و عناصر باقی مانده را در نظام قدرت و صورت عالم جدید خود مصادره کند و در مسیر رشد و تعالی به کار برد . بنابراین صورت بندی و شکل گیری عالم تجدد ، در اوج درگیری اراده های تاریخی و اجتماعی و فردی در دو جهت حق و باطل محقق شده است . پس عالم تجدد بزرگترین و عمیق ترین کانون و مرکز ثقل کشمکش تاریخی نظام اراده های حق و باطل بوده است و اراده های طغیان گر با تمام ظرفیت تاریخی و اجتماعی خود برای غلبه بر عالم تمدنی فراروی ، و رقم زدن حوالت تاریخی به میدان آمده اند.

ادامه در باب مطلب مقوله ی تاریخیت متون مقدس و وحی از دکتر بیژن عبدالکریمی با عتوان " نگاهی انتقادی به نظریه ی رویاهای رسولانه ی دکتر سروش از منظر پدیدارشناختی و هرمنوتیکی " در صدانت اما در این بحث ، آیا فقط دو امکان در برابر آدمی گشوده است ؟ آیا باید یا معتزلی بود و متن مقدس را امری یک سره و به تمامی حادث دانست یا اشعری بود و متن مقدس را یک سره و به تمامی قدیم تلقی کرد ؟ آیا باید یا به عقلانیت بالذات سکولار جدید و تفکر تاریخی دوره ی جدید تن داد و متون مقدس را متونی بشری ، تاریخی و فرهنگی تلقی کرد و به سکولاریسم و نهیلیسم دوره ی جدید کاملا تن داد یا متون مقدس را عوامانه و به نحو غیرواقع بینانه ای متونی غیر تاریخی و غیر فرهنگی تلقی کرد ، آنگاه خود را با مصائب و چالش های بسیار جدی نظری و عملی در عالم جدید و عصر سیطره ی عقلانیت علمی و تکنولوژیک مواجه ساخت ؟ آیا راه سومی در برابر ما گشوده نیست؟ آیا نمی توان دیالکتیکی میان نحوه نگرش معتزلی و شیوه ی درک اشاعره ایجاد کرد ؟ آیا نمی توان متون مقدس را به نحو تومان دارای هر دو وجه حادث بودن و قدیم بودن دانست ؟ آیا نمی توان متون مقدس را متونی تاریخی اما نه صرفا تاریخی تلقی کرد ، یعنی هم " حیثی تاریخی " و هم " حیثی فراتاریخی " برای آنها قائل بود ؟ آیا نمی توان متون مقدس را مثل هر متن دیگری حاصل دیالکتیک و رابطه متقابل زمین و آسمان و تاریخ و فراتاریخ تلقی کرد ؟ اما از آنجا که انسان موجودی تاریخی است لیکن موجودی صرفا تاریخی نیست و امکان برقراری نسبت با فراتاریخ ، یعنی همان حقیقت قدسی ، یکی از بنیادی ترین امکانات فراروی اگزیستانس آدمی است لذا نبی به جهت وصف بشری و انسانی اش ، دارای وصف تاریخی ، و در همان حال ، باز هم به همان جهت وصف انسانی اش ، دارای استعداد برقراری نسبت با فراتاریخ است .لذا می توانیم برای متون مقدس هر دو وجه تاریخی و فراتاریخی را قائل شویم . همان طور که در باب تحلیل و نگاه پدیدارشناسانه ی دکتر عبدالکریمی در باب وحی می بینیم ایشان وحی و گزاره های آن را دارای هر دو جنبه و حیث تاریخی و فراتاریخی می دانند و لذا در این تلقی نه وحی را مثل تلقی سنتی و ادعاهای تئولوژیک و کلامی الهیات سنتی که به طور کامل و تمام همگی مطلق و فراتاریخی و ابدی و ازلی قلمداد می کنند ، می دانند و نه مثل برخی از نواندیشان دینی و یا دیگران هم چون سروش و نصر حامد ابوزید وحی را به طور کامل محصول تاریخی و فرهنگی و جغرافیایی عصر و زمان و مکان و جغرافیای خود که دیگر در زمان ما و برای سایر اعصار کارآیی و کارآمدی و حرف چندانی ندارد می دانند . بلکه ایشان دیدگاهی میانه و معقول و معتدل در جمع هر دو رویکرد داشته و به درستی وحی را دارای جنبه ها و ابعاد و هر دو حیث تاریخی و فراتاریخی می دانند .

این هم بخشی از نظر منطقی و معتدل و نزدیک به حقیقت دکتر عبدالکریمی در باب مقوله ی تاریخیت وحی و متون مقدس " بحثی که میان معتزله و اشاعره بود امروز هم به یک معنا ، به تبع هرمنوتیک جدید ، در روزگار ما وجود دارد . اگر ما به تبع عقلانیت جدید و ظهور تفکر تاریخی ، متون مقدس را متونی تاریخی و منبعث از شرایط تاریخی بدانیم دیگر محلی برای قداست آنها باقی نمی ماند ، و مقدس تلقی کردن آنها نیز خود امری فرهنگی ، احساسی ، عاطفی ، تربیتی و روان شناختی یعنی ناشی از سوبژکتویته فرد است نه ناشی از خود متن . اگر ما تبع معتزله یا تفکر تاریخی دوره ی جدید ، متون مقدس را به تمامی حادث یا تاریخی بدانیم ، این رای به ناسوتی شدن و سکولار شدن این متون به منزله ی محصولات فرهنگی یک جامعه ، فرهنگ و دوره ی تاریخی خاص می انجامد ، و دیگر محلی برای وصف فراتاریخی بودن و مقدس بودن این متون باقی نمی ماند .به بیان ساده تر ، با تاریخی شدن متون مقدس ، پدیداری به منزله ی وحی ، کلام الهی یا امری آسمانی منتفی شده ، این متون حاصل ذهنیت و سوبژکتیویته نبی است و خود این ذهنیت نیز حاصل خانواده ، قوم ، قبیله ، فرهنگ ، جامعه ، تعلیم و تربیت ، شرایط اجتماعی ، مناسبات طبقاتی و ... و در یک کلام پژواک شرایط تاریخی است . لذا اگر نگاه تاریخی به متون مقدس را بپذیریم نتیجه ی طبیعی آن قداست زدایی از متون مقدس است و دیگر نمی توان آنها را مقدس ، در چارچوب های تئولوژیک رایج تلقی کرد . بدین ترتیب ، هر آنچه تاکنون آسمانی تلقی می شد ، زمینی و ناسوتی می شود که خود این امر تقویت کننده ی فرآیند سکولاریسم و ناسوتی شدن همه چیز و سیطره نهیلیسمی است که جهان کنونی ما را در بر گرفته است . اصحاب تئولوژی به درستی از تاریخی شدن متون مقدس وحشت دارند . چون به خوبی آگاهانه و ناآگاهانه احساس می کنند که تاریخی کردن متون مقدس به معنای سکولار ، بشری و زمینی کردن این متون و به تبع آن ویران شدن آخرین سنگرهای ممکن در برابر سکولاریسم ، نهیلیسم ، و بی معنا شدن جهان در روزگار کنونی است . اما از سوی دیگر ، اگر بخواهیم متون مقدس را هم چون اشاعره و اصحاب تئولوژی در روزگار خود ، عوامانه و به تمامی قدیم و فراتاریخی تلقی کنیم و وجوه تاریخی ، جغرافیایی و فرهنگی این متون را تا آنجا نادیده بگیریم که بگوییم متون مقدس یکسره آسمانی ، یعنی فراتاریخی است و هیچ وجه زمینی ، یعنی تاریخی در آنها دیده نمی شود و همه چیز این متون از آسمان و عالم غیب ، یعنی ساحت فراتاریخ آمده است ، این تلقی به خصوص در روزگار ما به هیچ وجه قابل دفاع نیست و حضور عناصر و وجوه تاریخی و فرهنگی در متون مقدس کاملا بین ، آشکار و تردیدناپذیر است ؛ و دفاع های ناموجه و شکست خورده تئولوژیک از این گونه نگرش های اشعری و مقاومت بی جهت و بی معنا در برابر پذیرش وجوه تاریخی متون مقدس خود عامل اساسی دیگری در ایجاد شکاف و حتی حس نفرت و بیزاری نسبت به عالم سنت و متون مقدس و تسلیم محض شدن به عقلانیت جدید و سکولاریسم و نهیلیسم نهفته در آن است .

INVINCIBILITY شکست ناپذیری و UNTOUCHABLE بودن اعتبار آثار غیر ایرانی در نظر دانشگاهیان ، دانشجویان آنان، روشنفکران و مخاطبین LOW BROW و بعضا افراد عادی در آمریکا نیز دیده نمی‌شود. نوع APPROACH به ACADEMIC LITRATURE در ایران به عنوان Gospel Truth‌ به نظریاتی نگریسته می‌شود که حتا در مبداء و زادگاه این جایگاه را ندارند. جامعه روشنفکری و general readership خوانندگان عام اصولا جرأت فکر به صدق و کذب Literature غیر ایرانی را ندارند. این دردی تأسف‌بار در مورد dogmatism جزم‌گرایی و جزم‌اندیشی در رابطه با ادبیات فلسفی غیر بومی است. این در حالی است که این community هر چه توسط سنت فکری ایرانی بیان شود را را به شکل خودکار معیوب و بی‌ارزش می‌داند. تنها در صورتی یک اندیشه به رتبه recognition می‌رسد که همان مواضع غیر ایرانی را بیان داشته باشد. صرفا همان منابع، همان نگاه، همان مفروضات ارزش نگاه دارند وگرنه بی‌ارزش محسوب می‌شوند. به همین دوعلت، استاد دانشگاه ایرانی برای این که شأن دانشگاهی یابد باید در چارچوب خارجی بیاندیش و فعالیت کند. این dogmatism وexclusive club در سطح خوانندگان مطالب درجه سه در سطح low brow (سطح پائین تولید و اندیشه) جزم‌الودتر و متعصبانه تر نیز می‌شود.به حدی که یک مخاطب low brow از ایرانی‌های دارای اندیشه غیراروپایی متنفر است و آن‌ها را مطلقا برخطا می‌پندارد. این در حالی است که حتا مواضع و اصول ابتدایی آنان را مطالعه و درک نکرده است. استعمار، توسعه دانشگاه، پیشرفت‌های علمی (علوم طبیعی)، تحلیل رفتن و رکود علوم انسانی، توسعه و حاکمیت مطلق غیر عقلانی غرب بر تحصیلات و رسانه از دلایل شکل گیری چنین وضعی در نحوه نگرش و conceptualization ‌مفاهیم بوده است.

برای آنان که فکر می‌کنند که جهان غرب بهتر از کشور عزیز و پر مهر خودشان است: یانیک سینر Janik Sinner قهرمان تنیس جهان محکوم به دوپینگ شده و به جای دو سال محرومیت در فصل تعطیل سه ماه رقابت نمی‌کند! برخی مرکز فریب و دروغ جهانی را به علت تأثیر فیلم، هنرپیشه، غلوهای اساتید دانشگاه، سرکوب اندیشه توسط تحصیل‌کرده‌های غیرصادق و شهرت طلب مکانی برتر و تزکیه شده از مشکلات تصور می‌کنند. Doping ban impacts Sinner as little as possible Britain's Liam Broady believes Jannik Sinner's three-month ban for doping has been timed to impact the world number one's career "as little as possible". The 23-year-old, who won the Australian Open in January, is suspended from 9 February until 4 May Broady told BBC Sport. " " Sinner was cleared of any wrongdoing by an independent panel after testing positive for the banned substance clostebol in March. . "It does appear to be favouritism towards the better players on the tour," Broady added. Broady is the latest player to question Sinner's ability to navigate the system by employing a high-powered legal team. "This is how the system is supposed to work, but obviously he has a multi-million pound lawyer team to exploit that and to make the system work correctly, whereas the rest of us don't," Broady said.

آقا بابک ,من طرفدار غرب نیستم تما آیا نمی‌توان این جوانک داعشی را که با حمایت غرب رشد کرده است را اینطور تفسیر کنیم که غرب برای دموکراتیک کردن یک جامعه عقب مانده چه باید بکند؟ از کجا گاندی پیدا کند یا مهاتیر محمد پیدا کند؟! این نظر من نیست اما اگر غرب پاسخ دهد که ما مجبور بودیم یک داعشی با قابلیت مدیفاید شدن را به قدرت رسانیم تا به تدریج کشورهای عقب مانده را دموکراتیک کنیم و در واقع کشورهای عقب مانده استعداد بیش از این را ندارند! شما چه پاسخی دارید؟