اخلاق بیش و پیش از هر چیز، تلاش برای قرار دادن رفتار انسان تحت هدایت دلیل و انجام کاری است که بهترین دلایل به نفع آن وجود دارد.
جیمز ریچلز فیلسوف اخلاق برجسته و استاد دانشگاه آلاباما در برمنگهام بود. او با انتشار آثار تحولآفرینی چون «عناصر فلسفه اخلاق» و «مسائل اخلاقی» نقشی کلیدی در تغییر رویکرد آموزش فلسفه اخلاق از مباحث انتزاعی به مسائل عینی و اخلاق کاربردی ایفا کرد. پژوهشهای او درباره اتانازی (آسانمرگی)، حقوق حیوانات و لوازم اخلاقی داروینیسم از مهمترین آثار در حوزه اخلاق معاصر به شمار میروند.
جیمز ریچلز در سال ۱۹۴۱ در ایالات متحده آمریکا متولد شد. او تحصیلات خود را در رشته فلسفه ادامه داد و سالها به عنوان استاد برجسته فلسفه در دانشگاه آلاباما در برمنگهام به تدریس و پژوهش پرداخت. ریچلز در طول حیات علمی خود با نگارش کتابهای درسی روان، استدلالی و مبتنی بر مسائل عینی، تحولی بزرگ در شیوه تدریس فلسفه اخلاق در دنیای انگلیسیزبان ایجاد کرد.
یکی از مهمترین کتابهای او با عنوان «عناصر فلسفه اخلاق» (The Elements of Moral Philosophy) به یکی از پرفروشترین و استانداردترین متون آموزشی فلسفه اخلاق در سطح دانشگاههای جهان تبدیل شد. ریچلز در این اثر و همچنین کتاب «مسائل اخلاقی»، نشان داد که فلسفه اخلاق نباید صرفاً به تحلیلهای انتزاعی فرااخلاقی محدود شود، بلکه باید به چالشهای واقعی زندگی بشر، مانند اتانازی، سقط جنین، مجازات و تبعیض بپردازد.
از دیگر آثار مهم ریچلز میتوان به «پایان زندگی: آسانمرگی و اخلاق» و «آفریده از حیوان: لوازم اخلاقی داروینیسم» اشاره کرد. او در اندیشه اخلاقی خود طرفدار رویکردی عقلانی، مبتنی بر دلیل و بیطرفی در ملاحظه منافع همگان بود و نظریه اخلاقی مختار خود را «فایدهگرایی چندراهبردی» نامید. ریچلز در سال ۲۰۰۳ پس از سالها خدمت علمی درگذشت.