مهدی معین‌زاده

مهدی معین‌زاده در سال ۱۳۴۷ متولد شد. او ابتدا مدرک پزشکی (M.D.) گرفت و سپس دکترای فلسفه علم و فناوری (Ph.D.) را دریافت کرد. هم‌اکنون دانشیار گروه پژوهشی فلسفۀ علم در پژوهشکدۀ مطالعات فلسفی و تاریخ علم پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است و سابقۀ معاونت پژوهشی این پژوهشگاه را نیز دارد.

معین‌زاده عمدتاً در سنت فلسفۀ قاره‌ای می‌اندیشد و به‌عنوان یکی از هایدگرشناسان جدی و غیررسانه‌ای ایران شناخته می‌شود. حوزه‌های اصلی پژوهش او شامل فلسفۀ تکنولوژی (به‌ویژه خوانش هایدگری از تکنولوژی و مفهوم گشتل)، فلسفۀ پزشکی، طبی‌سازی، نسبت هنر و تکنولوژی، و گفت‌وگوی میان فلسفۀ اسلامی (به‌ویژه ملاصدرا) و فلسفۀ هایدگر است. مقالاتی چون «فرانکنشتاین یا پرومته: تحقیقی در باب ذات‌گرایی در تکنولوژی پزشکی»، «طبی‌سازی به‌مثابه تکنولوژی» و «هنر به‌مثابه برون‌شو از گشتل تکنولوژی» از آثار مهم اوست. او همچنین به موضوعاتی چون نسبت فلسفه و فرهنگ، تنهایی اگزیستانسیال، و نقد علم مدرن پرداخته و در مؤسسات فرهنگی مانند سروش مولانا و روزگار نو درس‌گفتارهایی دربارۀ هستی و زمان و فلسفۀ علم قاره‌ای برگزار کرده است.

معین‌زاده حضوری کم‌حاشیه اما عمیق در فضای فکری ایران دارد و آثارش عمدتاً در قالب مقالات علمی-پژوهشی و سخنرانی‌های تخصصی منتشر شده است.