رسول رسولیپور فیلسوف دین و عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه خوارزمی است. او تحصیلات خود را در الهیات و معارف اسلامی، فلسفه و حکمت اسلامی و سپس فلسفه دین پی گرفته و از سال ۱۳۶۹ در دانشگاه خوارزمی به تدریس و پژوهش مشغول بوده است. حوزه اصلی کار او فلسفه دین، نسبت عقل و ایمان، علم و دین، گفتوگوی ادیان و نقد جریانهایی چون الحاد جدید است.
رسول رسولیپور، متولد خرداد ۱۳۴۳، از استادان معاصر فلسفه دین در ایران است. او دوره کارشناسی خود را در رشته الهیات و معارف اسلامی در مدرسه عالی شهید مطهری، دوره کارشناسی ارشد را در فلسفه و حکمت اسلامی در دانشگاه شهید مطهری، و دوره دکتری را در فلسفه دین در دانشگاه پونای هند گذرانده است. رسولیپور از سال ۱۳۶۹ به عنوان عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه خوارزمی فعالیت آموزشی و پژوهشی داشته است.
پژوهشهای او عمدتاً در حوزه فلسفه دین، رابطه عقل و ایمان، نسبت علم و دین، الهیات معاصر، گفتوگوی ادیان و نقد رویکردهای جدید به دین متمرکز است. در فهرست آثار و مقالات او موضوعاتی مانند الحاد جدید، الهیات امید یورگن مولتمان، مسئله تعارض علم و دین نزد آلوین پلنتینگا، نسبت ایمان و عقل در سنت اسلامی، خداباوری گشوده، اختفای الهی، و نسبت دین با خشونت و گفتوگو دیده میشود.
رسولیپور همچنین در ترجمه و معرفی متون مهم فلسفه دین و علم و دین نقش داشته است. از جمله آثاری که با نام او منتشر شدهاند میتوان به ترجمه یا مشارکت در انتشار آثاری مانند «علم و دین: در جستوجوی حقیقت» اثر جان پولکینگهورن، «خدا و الحاد جدید: پاسخی انتقادی به داکینز، هریس و هیچنز» اثر جان اف. هات، و «باورها» اشاره کرد. اهمیت کار او در پیوند دادن مباحث فلسفه دین معاصر با سنت فلسفی و دینی ایران و اسلام، و نیز توجه به گفتوگوی میاندینی و نسبت دین با مسائل جهان جدید است.