آثار سوء ستایش مردم
گزیدههای استاد مصطفی ملکیان@mostafamalekian
✍️مصطفی ملکیان
ما در زندگی عادی خیلی جویای ستایش مردمیم و این تعلق و دلبستگی آثار مُهلکی در پی دارد که مولانا آنها را برشمرده است. از مهمترین آثار مُهلکِ عشق به ستایش دیگران، پدید آمدن عُجب است و عُجب یکی از بزرگترین رذائل اخلاقی است.
او چو بیند خلق را سرمست خویش
از تکبر میرود از دست خویش
(مثنوی، دفتر اول)
در یکی از غزلیات او که درباره همین مضمون است میخوانیم:
عاشقا در خویش بنگر سخره مردم مشو
تا فلان گوید چنان و آن فلان گوید چنین
من غلام آن گل بینا که فارغ باشد او
کان فلانم خار خواند وان فلانم یاسمین
دیده بگشا زین سپس با دیده مردم مرو
کان فلانت گبر گوید وان فلانت مرد دین
ما در زندگی عادی خیلی جویای ستایش مردمیم و این تعلق و دلبستگی آثار مُهلکی در پی دارد که مولانا آنها را برشمرده است. از مهمترین آثار مُهلکِ عشق به ستایش دیگران، پدید آمدن عُجب است و عُجب یکی از بزرگترین رذائل اخلاقی است.
او چو بیند خلق را سرمست خویش
از تکبر میرود از دست خویش
(مثنوی، دفتر اول)
در یکی از غزلیات او که درباره همین مضمون است میخوانیم:
عاشقا در خویش بنگر سخره مردم مشو
تا فلان گوید چنان و آن فلان گوید چنین
من غلام آن گل بینا که فارغ باشد او
کان فلانم خار خواند وان فلانم یاسمین
دیده بگشا زین سپس با دیده مردم مرو
کان فلانت گبر گوید وان فلانت مرد دین