هفت گناه کبیره مصطفی تاجزاده
گزیدههای استاد مصطفی ملکیان@mostafamalekian
✍🏻 استاد مصطفی ملکیان
🔹 بگذریم از جرمهای جعلی که برایش تراشیده و بافتهاند؛ بهگمان این کمترین دوستدار او، جرمهای واقعی و راستینش اینهاست: او صادق، شجاع، دانا، عدالتجو، میانهرو، فروتن، و اهل عقلانیت و استدلال است. و این است هفت گناه کبیرهاش؛ که هرکدام، بهتنهایی، در وضع کنونی کشور ما جرم پرجریمهای است، چه رسد به آنکه کسی، به نام مصطفی تاجزاده، مرتکب همهی آنها شده باشد.
🔹 صادق است؛ و در هر برهه از زندگیاش، به هر آنچه باور داشته که راست است، و به هر هدفی که آن را درست و خوب میدانسته، با تمام وجود و با جسم و جان و دل، و با همهی احساسات و گفتار و کردار خویش، التزام ورزیده است.
🔹 شجاع است؛ و بر هرگونه ترسی که از مدافعان جهل، فساد و ایدئولوژی میتوان داشت، غلبه کرده است.
🔹 داناست؛ و در آنچه به خیر و صلاح شهروندان جامعهاش مربوط میشود، آگاهی تام و تمام دارد و فریب نمیخورد.
🔹 عدالتجوست؛ و جز آن نمیخواهد که جامعهاش از بزرگترین فضیلت اجتماعی، یعنی عدالت، بهرهمند گردد و برخوردار بماند.
🔹 میانهروست؛ و در هیچ خواستهی اجتماعی یا سیاسی دستخوش افراط و تفریط نمیشود. نسبت به هیچ طرز تفکر، نیروی سیاسی، یا وجههی اجتماعی، نه شیفتگی متعصبانه دارد و نه نفرت متعصبانه.
🔹 فروتن است؛ و در او سر سوزنی بالیدن به داناییها، تواناییها، موفقیتها و دستاوردهای خود نمیبینیم.
🔹 اهل عقلانیت و استدلال است؛ هرگز دستخوش احساسات، عواطف یا هیجانات نمیشود و جانب عقل و برهان را فرو نمیگذارد. این نکته را همه، چه دوست و چه دشمن، در گفتوگوها و رویاروییهای او با مخالفانش میدیدند و تصدیق میکردند. هیچکس در قوت استدلال و منطق بر او غلبه نکرد؛ و هرکه بر او غالب آمد، تنها در فحاشی و ناسزاگویی بود—و زبان و دهان او هرگز به اینها آلوده نشد.
🔹 نیروی استدلال و استواری منطق او، بهراستی در تاریخ مجادلات اجتماعی و سیاسی ایران بیسابقه بود؛ و این، جرم کوچکی نبود.
🔹 مشاهدهی شخصیت و منش مصطفی تاجزاده، مرا هم از خودم شرمزده و سرخورده میکند، و هم به نیکسرشتی ذاتی بشر مؤمنتر میسازد؛ و نیز به آیندهی کشوری که چنین فرزندانی پرورده، امیدوارتر و خوشبینترم میکند.
🔹 آرزو دارم و امید میبرم که حاکمان کنونی ایران دریابند که زندانیکردنِ فرزندان صادق و شجاع جامعه، اگر هم روشی برای کشورگشایی باشد، باری روش کشورداری نیست؛ و از این راه، به منزل نمیرسند. و فراموش نکنیم: شیر، شیر است—گرچه در زندان.
🔹 بگذریم از جرمهای جعلی که برایش تراشیده و بافتهاند؛ بهگمان این کمترین دوستدار او، جرمهای واقعی و راستینش اینهاست: او صادق، شجاع، دانا، عدالتجو، میانهرو، فروتن، و اهل عقلانیت و استدلال است. و این است هفت گناه کبیرهاش؛ که هرکدام، بهتنهایی، در وضع کنونی کشور ما جرم پرجریمهای است، چه رسد به آنکه کسی، به نام مصطفی تاجزاده، مرتکب همهی آنها شده باشد.
🔹 صادق است؛ و در هر برهه از زندگیاش، به هر آنچه باور داشته که راست است، و به هر هدفی که آن را درست و خوب میدانسته، با تمام وجود و با جسم و جان و دل، و با همهی احساسات و گفتار و کردار خویش، التزام ورزیده است.
🔹 شجاع است؛ و بر هرگونه ترسی که از مدافعان جهل، فساد و ایدئولوژی میتوان داشت، غلبه کرده است.
🔹 داناست؛ و در آنچه به خیر و صلاح شهروندان جامعهاش مربوط میشود، آگاهی تام و تمام دارد و فریب نمیخورد.
🔹 عدالتجوست؛ و جز آن نمیخواهد که جامعهاش از بزرگترین فضیلت اجتماعی، یعنی عدالت، بهرهمند گردد و برخوردار بماند.
🔹 میانهروست؛ و در هیچ خواستهی اجتماعی یا سیاسی دستخوش افراط و تفریط نمیشود. نسبت به هیچ طرز تفکر، نیروی سیاسی، یا وجههی اجتماعی، نه شیفتگی متعصبانه دارد و نه نفرت متعصبانه.
🔹 فروتن است؛ و در او سر سوزنی بالیدن به داناییها، تواناییها، موفقیتها و دستاوردهای خود نمیبینیم.
🔹 اهل عقلانیت و استدلال است؛ هرگز دستخوش احساسات، عواطف یا هیجانات نمیشود و جانب عقل و برهان را فرو نمیگذارد. این نکته را همه، چه دوست و چه دشمن، در گفتوگوها و رویاروییهای او با مخالفانش میدیدند و تصدیق میکردند. هیچکس در قوت استدلال و منطق بر او غلبه نکرد؛ و هرکه بر او غالب آمد، تنها در فحاشی و ناسزاگویی بود—و زبان و دهان او هرگز به اینها آلوده نشد.
🔹 نیروی استدلال و استواری منطق او، بهراستی در تاریخ مجادلات اجتماعی و سیاسی ایران بیسابقه بود؛ و این، جرم کوچکی نبود.
🔹 مشاهدهی شخصیت و منش مصطفی تاجزاده، مرا هم از خودم شرمزده و سرخورده میکند، و هم به نیکسرشتی ذاتی بشر مؤمنتر میسازد؛ و نیز به آیندهی کشوری که چنین فرزندانی پرورده، امیدوارتر و خوشبینترم میکند.
🔹 آرزو دارم و امید میبرم که حاکمان کنونی ایران دریابند که زندانیکردنِ فرزندان صادق و شجاع جامعه، اگر هم روشی برای کشورگشایی باشد، باری روش کشورداری نیست؛ و از این راه، به منزل نمیرسند. و فراموش نکنیم: شیر، شیر است—گرچه در زندان.