چهار دسته از افرادی که اساسا مسئله زندگی برایشان طرح نمیشود (این مسئله برایشان منحل شده است)
1️⃣ کسانی که لذت زندگیشان با فاصله زیادی از درد و رنج زندگیشان بیشتر است.
یعنی هیچ حادثهی دردناک خاصی برایشان پیش نیامده است و نهایت رنجشان این بوده است که در بچگی زمین خوردهاند و یا معلمشان از کلاس بیرونشان کرده است. هستند کسانی که این وضع را در زندگیشان دارند.
من دوستی داشتم که از دنیا رفت و ایشان به من میگفت من از وقتی دست چپ و راست خودم را شناختم، همه چی برایم فراهم بود و همیشه روی لبخند زندگی را میدیدم و هیچ وقت روی عبوس زندگی را نمیدیدم.
این دسته افراد هر چه ما مدرنتر شدهایم تعدادشان هم بیشتر شده است، چون علوم تجربی و پیشرفت تکنولوژی این شرایط را فراهمتر کردهاند.
در قدیم اگر مرفهترین فرد کشورتان بودید، حتما چند فرزندتان را از دست داده بودید و دستخوش بیماریهای واگیردار شدهاید و ... .
2️⃣ قدرت درک زیباییهای زندگی را پیدا کردهاند.
زیبایی هم درک کردنش قدرت میخواهد، کل زیباییها را درک میکنند. من کسانی را دیدم که یک بیت سعدی یا مولانا اشک از چشمشان جاری میکند. و بیشتر آنچه مهم است زیبایی بیانی و آرایههای لفظی به وجدشان میآورد.
یک کسی این لذت را در تئاتر یا فیلم یا موسیقی دارد و یک کسی هم این لذت را در طبیعت میبیند، مثل دیدن دریا و جنگل و برف و باران و ... .
3️⃣ افرادی زندگی را فرصت خیلی خوبی دیدند برای خوبی کردن (نیکخواهی).
این افراد این قدر مشغول نیکخواهی و نیکوکاریاند که میگویند اگر زندگی ده برابر این را در اختیارمان قرار می داد باز هم کم بود که برای نیکخواهی و نیکوکاری کردن.
کسی که خیر درونش غلبه دارد، در هر مصیبتی فرصتی میبیند برای اعمال نیک خواهی و نیکوکاریش.
4️⃣افرادی که حقیقت در وجودشان غلبه دارد
افرادی که مانند گروه سوماند، اما به جای خیر، حقیقت در وجودشان غلبه دارد. افرادی که آنچنان سؤال دارند و اینقدر جا برای حقیقتطلبی و کنجکاوی برایشان فراخ است، هیچوقت زندگی برایشان ملالانگیز نمیشود من خودم درباره خودم مورد چهارم را حس میکنم.
➖منبع: پادکست الا | پادکست گفتوگو با مصطفی ملکیان با عنوان «شور زندگی»