ابر های خاموش
امشب، ابرهای طوفانی در سکوت گریستند،
چرا که از قضاوت دیگران بیم داشتند.
اما، آنگاه که از بارِ آنچه در خود داشتند سنگین شدند،
دیگر نباریدند؛ بلکه لبریز گشتند.
و در هجومِ خورشید،
و زیرِ سنگینیِ باد،
جایی در همین نزدیکی،
از هم فرو پاشیدند.
ادامه دارد ۰۰۰