اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
این گفتوگو به این پرسش میپردازد که چرا شبهعلم برای بسیاری از افراد جذاب و قانعکننده به نظر میرسد. محمدرضا واعظ و مهدی نسرین از سازوکارهای روانشناختی، نیازهای عاطفی و خطاهای شناختی پشت گرایش به شبهعلم سخن میگویند.
شبهعلم فقط مجموعهای از ادعاهای نادرست یا اثباتنشده نیست؛ اغلب پاسخی ساده، آرامشبخش و قابل فهم به اضطرابها، رنجها و ابهامهای انسان ارائه میکند. همین ویژگی باعث میشود بسیاری از باورهای شبهعلمی، بهویژه در حوزه سلامت، رواندرمانی، معنویت و موفقیت فردی، جذاب و مقاوم در برابر نقد باشند.
در این گفتوگو از پرونده آنلاین «از علم تا شبهعلم»، محمدرضا واعظ با مهدی نسرین، رواندرمانگر در کانادا و عضو سابق هیئت علمی گروه مطالعات علم مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، درباره جذابیتهای روانشناختی شبهعلم گفتوگو میکند. محور بحث، نقش نیاز به قطعیت، امید، کنترل، معنا، تأییدطلبی و خطاهای شناختی در پذیرش ادعاهای شبهعلمی است.
اهمیت این بحث در آن است که نقد شبهعلم فقط با ارائه داده و استدلال علمی کامل نمیشود. تا زمانی که نیازهای روانی و اجتماعی پشت این باورها فهم نشوند، مبارزه با شبهعلم سطحی و کماثر خواهد بود. این ویدئو برای علاقهمندان فلسفه علم، روانشناسی، تفکر انتقادی و مطالعات علم مناسب است.
