اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
جهان کنونی به صحنهی نظامهای اخلاقی متنوع و گاه کاملاً متضاد تبدیل شده و پرسش از نسبیگرایی اخلاقی را برجسته کرده است؛ مناظرهی ابراهیم سلطانی و حسین دباغ در برنامهی پرگار به چیستی این مفهوم میپردازد.

جهان کنونی به صحنهی نظامهای اخلاقی متنوع و گاه کاملا متضاد تبدیل شده و این تنوع در نتیجه ارتباط مداوم فرهنگها و جوامع بیشتر به چشم میآید. آیا چنین وضعیتی ما را به نسبیگرایی اخلاقی نمیرساند؟ نسبیگرایی اخلاقی چیست؟
.
.
.
.
.
.
فلسفه
فلسفه
دین
فلسفه
فلسفه
گفتگو دربارهی این مطلب۳ دیدگاه
به نظرم این مناظره و بدون توجه به داده های علمی اصولاً یک مناظره نظری به بن بست رسیده است که طرفنداران هر طرف (نسبی گرایی در مقابل مطلق گرایی) از قبل تصمیم شان را گرفته اند. اگر چه زویکرد زیست شناسی و وارد کردن فرآیند تکامل در اخلاق می تونه مسیر سومی در درک ما از اخلاق ایجاد کنه. البته در این مناظره به اخلاق از منظر زیست شناسی با تحقیر اشاره می شود ولی به آن پرداخته نمی شود. به نظرم نظریات مبتنی بر یافته های زیست شناسی تکاملی که تبیین قابل تأملی برای حتی عالی ترین وجوه اخلاقی غیر خودمدارانه و حتی ارزش های اخلاقی بر خلاف یا ناهمخوان با جریان تکامل زیستی ارائه می دهد. تبیینی که ارزش های اخلاقی را به نوعی فریب تکاملی نمی کاهد و برعکس نشان می دهد که چگونه نظام عصبی انسان در خلال تکامل نوعی (و حتی شخصی) می تواند انسان را به درک عمیق تر و همدلانه تری از روابط اخلاقی بین انسان ها و حتی بین انسان ها و دیگر موجودات نائل شود.
مثلاً کدام تبیین قابل تامل؟ اززیست شناسی ابرمرد نیچه در میآید نه اخلاق قابل قبول انسانی. اگر اینطور بود شیر وببر هم دست از درندگی برمیداشتند
دوست عزیز چارچوب نگاه از دید فلسفی بود ، و اصلا نباید داده های علمی دراین چارچوب وارد بشه اما ، گریزی به زیست شناسی اقای دباغ زدند و گفتند تا کنون داده های علمی نسبی بودن اخلاق اثبات نکرده و از تاثیر هورمون های مغزی در رفتار گفتن لطفا از دقیقه ۴۹:۳۷ به بعد مناظره رو دوباره گوش دهید با سپاس