پرگار: روشنفکران غیردینی ودینی، چه تعاملی؟

صد ملک دل به نیم نظر میتوان خرید خوبان درین مساله تقصیر میکنند اگر دین تراژدی شعورست بقول سکولارها، پس بایستی بفکر راه حل اساسی برآن باشند. عوام از قانون همه یا هیچ تبعیت میکنند و درک و فهم و حال و حوصله، تفکیک ها و تقسیمات فکری و اخلاقی و ... را ندارند. لذا همه متدینان ( اعم از سنتی و روشنفکری و ایدولوژی ها ... ) تعمدا بر روی شکاف میان قانون و اخلاق یا شکاف نیازهای اولیه با ثانویه، پلی غیرمعرفتی و روانشناختی میزنند تا گله پوپولیستی عوامانه را سوار شوند. بقول حافظ بهای نیم کرشمه هزار جان طلبند، نیاز اهل دل و ناز نازنینان بین. پس لیبرالها یا باید این شکاف های روحی و روانی و شعوری و ... را پر کنند تا افسار بدست افراطیان و سودجویان نیفتد و یا اینکه دوا و درمانی برای آن تراژدی شعورانه متدینان بیابند. که به تعبیر سعدی، با نیم پختگان نتوان گفت سوز دل، خام از عذاب سوختگان بیخبر بود. وگرنه صرف انگ و برچسب بیماری کافی نبوده و نصف درمان ست. این بازی زندگی، دو نیمه دارد: نیم عمر از آرزوی دلستان، نیم عمر از غصه‌های دشمنان‌. نیمیم زآب و گل نیمیم زجان و دل نیمیم لب دریا نیمی همه در دانه