چرا این کتاب؟
- برای آشنایی با یکی از متنهای پایهای فلسفه سیاسی مدرن.
- برای فهم نگاه واقعگرایانه ماکیاولی به قدرت و حکومت.
- برای دیدن نسبت اخلاق، مصلحت و خشونت در سیاست.
- برای خوانندگانی که میخواهند ریشههای بحث ماکیاولیسم را بشناسند.
معرفی کتاب
«شهریار» مهمترین و مشهورترین اثر نیکولو ماکیاولی است؛ رسالهای کوتاه که در سال ۱۵۱۳ نوشته شد و پس از مرگ نویسنده، در سال ۱۵۳۲ به چاپ رسید. ماکیاولی این کتاب را در دورهای نوشت که از قدرت کنار گذاشته شده بود و میکوشید تجربه سیاسی خود را در قالب راهنمایی برای فرمانروایی و حفظ دولت عرضه کند.
اهمیت کتاب در نگاه بیپرده آن به قدرت است. ماکیاولی به جای آنکه سیاست را بر اساس فضیلتهای اخلاقی آرمانی توضیح دهد، به شرایط واقعی حکومت، ترس، وفاداری، فریب، خشونت، جنگ و مصلحت میپردازد. همین رویکرد باعث شد نام او به یکی از بحثبرانگیزترین نامها در تاریخ اندیشه سیاسی بدل شود و اصطلاح ماکیاولیسم برای اشاره به سیاست مبتنی بر مصلحت قدرت رواج یابد.
«شهریار» را باید در متن ایتالیای پراکنده و پرآشوب عصر رنسانس فهمید. کتاب فقط توصیهنامهای برای خودکامگان نیست؛ بلکه متنی است درباره منطق قدرت، شکنندگی دولت، نسبت اخلاق و سیاست و دشواری حفظ نظم سیاسی. این اثر برای دانشجویان علوم سیاسی، علاقهمندان فلسفه سیاسی و خوانندگانی مناسب است که میخواهند سیاست را فراتر از شعارهای اخلاقی و در سطح سازوکارهای واقعی قدرت بفهمند.
داشتن صفات خوب چندان مهم نیست. مهم این است که پادشاه فن تظاهر به داشتن این صفات را خوب بلد باشد. حتی از این هم فراتر میروم و میگویم که اگر او حقیقتاً دارای صفات نیک باشد و به آنها عمل کند به ضررش تمام خواهد شد در حالی که تظاهر به داشتن این گونه صفات نیک برایش سودآور است.