چرا این کتاب؟
- نگاهی میان‌رشته‌ای به مسئله پایداری و آینده ایران ارائه می‌کند.
- دیدگاه متخصصان حوزه‌هایی چون اقتصاد، جامعه‌شناسی، آب، انرژی، کشاورزی و بوم‌شناسی را کنار هم می‌نشاند.
- پیوند میان بحران‌های محیط زیستی و الگوهای توسعه در ایران را از زوایای مختلف بررسی می‌کند.
- در کنار تحلیل‌های تخصصی، تجربه‌های زیسته کنشگران محیط زیست را نیز بازتاب می‌دهد.
- برای خواننده‌ای که می‌خواهد تصویری چندوجهی از چالش‌های محیط زیستی ایران داشته باشد، نقطه شروع مناسبی است.
معرفی کتاب
«پایداری ایرانی؛ محیط زیست بهمثابه زندگی» مجموعه‌ای از مقالات استادان، پژوهشگران و کنشگران حوزه‌های مختلف است که به کوشش محمد درویش گردآوری و تدوین شده است. پرسش محوری مجموعه را می‌توان این دانست که پایداری ایران را چگونه باید فهمید و برای مواجهه با بحران‌های محیط زیستی و توسعه‌ای این سرزمین به چه نوع دانشی نیاز داریم.
ساختار کتاب این پرسش را از یک زاویه واحد دنبال نمی‌کند. مقالات در بخش‌هایی چون «چشم‌انداز»، «توسعه پایدار» و «تجربه زیسته» سامان یافته‌اند و نویسندگانی از حوزه‌های اقتصاد، جامعه‌شناسی، زیست‌شناسی، گیاه‌شناسی، کشاورزی، مهندسی آب و انرژی، گردشگری و بوم‌شناسی در آن مشارکت دارند. موضوعاتی مانند ظرفیت زیستی، اتلاف انرژی، کشاورزی، اقتصاد محیط زیست، بحران زیست، مدیریت پسماند و نسبت آموزش با محیط زیست، هر یک بخشی از تصویر کلی کتاب را می‌سازند.
جایگاه محمد درویش در این اثر بیش از آنکه نویسندگی یک کتاب تک‌صدایی باشد، گردآوردن صداها و تخصص‌های متفاوت حول یک دغدغه مشترک است: ایران و امکان پایداری آن. از این منظر، خودِ شکل جمعی کتاب نیز با ایده اصلی آن تناسب دارد؛ فهم مسئله‌ای پیچیده مانند پایداری بدون گفت‌وگوی میان رشته‌ها و کنار هم قرار گرفتن دانش تخصصی و تجربه عملی دشوار است.