چرا این کتاب؟
- زندگی یک زن خانهدار را از زاویه دید خودش و با تمرکز بر افکار و تردیدهای درونی او روایت میکند.
- تضاد میان خواستههای فردی و انتظارات خانوادگی و اجتماعی از زنان را نشان میدهد.
- فضای آبادان دهه ۱۳۴۰ و زندگی جامعه ارمنی ایران را در دل داستان بازآفرینی میکند.
- با تکیه بر جزئیات کوچک و اتفاقهای روزمره، دگرگونی تدریجی شخصیت کلاریس را شکل میدهد.
- برای علاقهمندان به رمانهای شخصیتمحور و روایتهای اجتماعی درباره زنان اثری مناسب است.
معرفی کتاب
«چراغها را من خاموش میکنم» نخستین رمان بلند زویا پیرزاد است که نخستین بار در سال ۱۳۸۰ منتشر شد. داستان در محله بوارده آبادان در دهه ۱۳۴۰ میگذرد و راوی آن کلاریس آیوازیان، زنی ارمنی و خانهدار است که با همسر و سه فرزندش در یکی از خانههای سازمانی شرکت نفت زندگی میکند.
زندگی کلاریس بر مدار کارهای خانه، رسیدگی به فرزندان و حفظ روابط خانوادگی میچرخد. این نظم یکنواخت با آمدن خانواده سیمونیان به خانه روبهرویی تغییر میکند. رفتوآمد با همسایههای تازه و آشنایی کلاریس با امیل، پدر خانواده، احساسات و پرسشهایی را در او برمیانگیزد که پیشتر در پس وظایف روزمره پنهان مانده بودند. از اینجا کشمکش اصلی رمان میان نقش کلاریس بهعنوان همسر و مادر و خواستهها و تمایلات شخصی او شکل میگیرد.
پیرزاد برای ساختن این کشمکش به حادثههای بزرگ و پرهیاهو متکی نیست. جهان داستان از آشپزی، نظافت، گفتوگوهای خانوادگی، رفتوآمد همسایهها و افکار ناگفته کلاریس ساخته میشود. همین توجه به امر روزمره به نویسنده امکان میدهد موضوعاتی چون تنهایی، هویت فردی، انتظارات اجتماعی از زنان و جستوجوی معنا در زندگی یکنواخت را بدون فاصله گرفتن از تجربه عادی شخصیتها دنبال کند.
«چراغها را من خاموش میکنم» اثری محوری در کارنامه زویا پیرزاد است و شهرت گسترده او با انتشار همین رمان شکل گرفت. سادگی و روانی نثر، دقت در جزئیات و توجه به زندگی زنان و اقلیتهای مذهبی از ویژگیهای شناختهشده داستاننویسی پیرزاد است که در این اثر حضوری پررنگ دارد. این رمان بهویژه برای خوانندگانی جذاب است که به ادبیات معاصر ایران، روایتهای زنمحور، زندگی روزمره و داستانهای شخصیتمحور علاقه دارند.