چرا این کتاب؟
- به گفتوگو بهعنوان مهارتی اخلاقی و انسانی نگاه میکند، نه صرفاً تکنیک ارتباطی.
- نسبت میان ضعف گفتوگو، سوءتفاهم و آسیبهای اجتماعی را روشن میسازد.
- احکام و آداب عملی ارتباط انسانی را بازمیشناسد.
- گفتوگو را با امکان جامعهای منصفانه (به تعبیر هابرماس) پیوند میزند.
- برای علاقهمندان به اخلاق، دینداری معاصر و فرهنگ تفاهم خواندنی است.
معرفی کتاب
ادب گفتوگو از این مشاهده آغاز میکند که بشر امروز ابزارهای پیچیدهای برای انتقال اطلاعات ساخته، اما همچنان در برقراری ارتباط انسانی و رسیدن به تفاهم ناتوان مانده است. نویسنده معتقد است سوءتفاهمها، از سطح خانواده تا جامعه، از فرهنگ تا دین و از روابط درونگروهی تا مناسبات میان گروهها، تا حد زیادی به ضعف ما در آداب و مهارتهای گفتوگو بازمیگردد.
از این منظر، گفتوگو تنها روش تبادل نظر نیست، بلکه راهی برای شکلدادن به اخلاق، فهم متقابل و زیست انسانیتر است. مهدی ایرانمنش در این اثر میکوشد احکام، آداب و مهارتهای ارتباط و گفتوگو را بازشناسد و اهمیت آن را در زندگی فردی و اجتماعی یادآوری کند. اشاره به هابرماس نیز نشان میدهد که کتاب گفتوگو را صرفاً امری روانشناختی یا توصیهای اخلاقی نمیبیند، بلکه آن را با امکان جامعهای انسانی و منصفانه پیوند میزند.
این کتاب برای خوانندگانی مناسب است که به اخلاق گفتوگو، ارتباط انسانی، دینداری در جهان معاصر، فرهنگ تفاهم و حل اختلاف علاقه دارند. همچنین میتواند برای کسانی که در آموزش، کنش فرهنگی، فعالیت اجتماعی یا گفتوگوهای میاندینی و میانفرهنگی درگیرند، متنی راهگشا باشد.