زندگی و اندیشه
عبدالحسین وهاب‌زاده بوم‌شناس، مترجم و مدرس ایرانی حوزه محیط زیست است که سال‌ها در دانشگاه‌های ایران بوم‌شناسی و علوم محیط زیست تدریس کرده است. او از چهره‌های مؤثر در ترویج نگاه اکولوژیکی-فرهنگی به محیط زیست و ایده‌پرداز مدرسه طبیعت در ایران شناخته می‌شود.
عبدالحسین وهاب‌زاده در ۷ مهر ۱۳۲۶ در سبزوار به دنیا آمد. او کارشناسی کشاورزی را از دانشگاه جندی‌شاپور اهواز و کارشناسی ارشد علوم زیستی را از دانشگاه آیووا در آمریکا گرفت و برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری به دانشگاه آبردین اسکاتلند رفت، اما تحصیل دکتری او به دلیل شرایط پس از انقلاب فرهنگی و درگذشت استاد راهنما ناتمام ماند.
وهاب‌زاده بیش از چهار دهه در دانشگاه‌های ایران بوم‌شناسی و علوم محیط زیست تدریس کرده و در کنار آموزش دانشگاهی، در ترجمه و تألیف متون بنیادی محیط زیست نقشی پررنگ داشته است. از آثار و ترجمه‌های او می‌توان به «بهار خاموش»، «طراحی با طبیعت»، «تنوع حیات»، «اخلاق محیط زیست»، «بوم‌شناسی»، «تکامل» و «کودک و طبیعت» اشاره کرد.
در اندیشه وهاب‌زاده، محیط زیست فقط موضوعی طبیعی یا فنی نیست، بلکه با فرهنگ، آموزش، سبک زندگی و مناسبات اجتماعی پیوند دارد. او با طرح و ترویج ایده مدرسه طبیعت کوشید رابطه کودک و طبیعت را به مسئله‌ای آموزشی و فرهنگی تبدیل کند و نشان دهد تجربه آزادانه طبیعت در رشد کودک و شکل‌گیری حساسیت زیست‌محیطی اهمیت دارد.
وهاب‌زاده برای فعالیت‌های علمی، ترجمه‌ای و ترویجی خود جوایزی مانند جایزه ملی محیط زیست ایران، جایزه مهرگان علم، جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و جایزه ترویج علم را دریافت کرده است. جایگاه او در فضای فکری ایران بیش از همه به تلاش برای پیوند دادن بوم‌شناسی، آموزش و مسئولیت فرهنگی در قبال طبیعت بازمی‌گردد.