اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
محسن رنانی در این گفتار مهاجرت نخبگان را نه فقط مسئلهای فردی یا اقتصادی، بلکه نشانهای از فرسایش تمدنی ایران میداند. او درباره پیامدهای خروج سرمایه انسانی برای توسعه، اعتماد اجتماعی و آینده ایران سخن میگوید.
مهاجرت نخبگان معمولاً با شاخصهایی مانند فرصت شغلی، درآمد، آموزش و امنیت فردی توضیح داده میشود؛ اما محسن رنانی در این سخنرانی آن را در افقی گستردهتر و در نسبت با فرسایش ظرفیتهای تمدنی ایران تحلیل میکند. مسئله اصلی این است که خروج نیروهای متخصص و خلاق چگونه میتواند توان جامعه برای بازسازی خود و عبور از بحرانها را کاهش دهد.
این سخنرانی بخشی از نشست «چرا مهاجرت نمیکنم؟» است که در ۲۲ آبان ۱۴۰۰ به همت پویش فکری توسعه و انجمن دانشآموختگان دانشکده فنی دانشگاه تهران برگزار شده است. رنانی در این بحث به نسبت مهاجرت، توسعه، امید اجتماعی، سرمایه انسانی و آینده ایران میپردازد.
این برنامه برای علاقهمندان به توسعه، اقتصاد، جامعهشناسی ایران و مسئله مهاجرت اهمیت دارد؛ زیرا مهاجرت را صرفاً تصمیمی شخصی نمیبیند، بلکه آن را نشانهای از وضعیت نهادی، روانی و تمدنی جامعه ایرانی تلقی میکند.
