به نظرم ما در «شهر» همواره درون زندگی روزمره‌ایم. این زندگی به همان میزان که در اختیار ماست، بر ما مسلط است؛ تنها لحظاتی هست که می‌توان ایستاد و بدان نگریست.
زندگی و اندیشه
امین بزرگیان جامعه‌شناس و نویسنده ایرانی است که در حوزه جامعه‌شناسی سیاسی، جنبش‌های اجتماعی و تحلیل زندگی روزمره در ایران فعالیت کرده است. او از نویسندگان و تحلیل‌گرانی است که به بررسی تجربه‌های جمعی، اعتراضات اجتماعی و نسبت میان شهر، سیاست و کنش اجتماعی پرداخته است.
امین بزرگیان، جامعه‌شناس و نویسنده ایرانی، متولد ۱۳۶۱ است. او فعالیت فکری و مطبوعاتی خود را از سال‌های جوانی آغاز کرد و در دهه ۱۳۸۰ در فضای مطبوعات اصلاح‌طلب و مستقل ایران حضور داشت. او سردبیر روزنامه «گلستان ایران» بود؛ روزنامه‌ای که در سال ۱۳۸۱ منتشر شد و پس از مدتی فعالیت، در پی فشارهای قضایی و سیاسی توقیف شد. بزرگیان همچنین در جریان فعالیت‌های دانشجویی آن دوره با مسائل قضایی روبه‌رو شد و مدتی را در زندان گذراند.
بخش مهمی از نوشته‌ها و پژوهش‌های او به تحلیل جنبش‌های اجتماعی، اعتراضات سیاسی، وضعیت گروه‌های فرودست و تجربه زیسته شهروندان ایرانی اختصاص دارد. او با رویکردی جامعه‌شناختی و متأثر از سنت نظریه انتقادی، به‌ویژه اندیشه والتر بنیامین درباره پرسه‌زنی و تجربه شهری، به بررسی مفاهیمی مانند خیابان، بدن، شهر، خستگی اجتماعی، مشارکت سیاسی و دگرگونی‌های اجتماعی در ایران پرداخته است.
از آثار شناخته‌شده او می‌توان به «ایده‌های خیابانی؛ نوشته‌هایی درباره تن، شهر و زندگی روزمره»، «جنبش خستگان؛ مقدماتی درباره وضعیت تهی‌دستان در ایران امروز» و «رستگاری در خیابان؛ وقایع‌نگاری جامعه‌شناختی جنبش سبز از ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۸» اشاره کرد. در این آثار، بزرگیان تلاش می‌کند رابطه میان تجربه‌های روزمره مردم، تحولات شهری و شکل‌های جدید کنش جمعی را توضیح دهد. او همچنین مقالات و یادداشت‌هایی درباره مسائل سیاسی و اجتماعی ایران و خاورمیانه منتشر کرده و اکنون ساکن فرانسه است.