امیر صائمی

امیر صائمی، فیلسوف تحلیلی ایرانی، دانشیار فلسفه در پژوهشکده‌ی فلسفه‌ی تحلیلیِ پژوهشگاه دانش‌های بنیادی و مدرس فلسفه در دانشگاه راتگرز است. او دکترای فلسفه‌ی تحلیلی خود را در سال ۲۰۱۳ از دانشگاه کالیفرنیا، سانتاباربارا دریافت کرد و رساله‌اش را درباره‌ی عقلانیت عملی نوشت. پیش از ورود جدی به فلسفه، در رشته‌ی مهندسی برق، گرایش مخابرات، نیز دکتری گرفته و در حوزه‌ی سامانه‌های چندآنتنی پژوهش کرده بود.

حوزه‌ی اصلی پژوهش صائمی فلسفه‌ی اخلاق، عقلانیت عملی، فلسفه‌ی عمل، فلسفه‌ی ذهن و روان‌شناسی اخلاق است. او همچنین در معرفت‌شناسی، فلسفه‌ی دین و فلسفه‌ی اسلامی نیز پژوهش‌هایی منتشر کرده است. در معرفی پژوهشی او آمده که آثارش در مجلات معتبر فلسفه مانند «اخلاق»، «تحلیل»، «فصلنامه فلسفی»، «مجله فلسفه کانادا» و «فلسفه تحلیلی» منتشر شده‌اند.

صائمی از جمله فیلسوفانی است که میان فلسفه‌ی اخلاق تحلیلی و برخی مسائل الهیات اسلامی و فلسفه‌ی دین پل می‌زند. در سال ۲۰۲۴ کتابی از او با عنوان «اخلاق و وحی در اندیشه اسلامی و فراتر از آن» از سوی انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شد؛ اثری که به نسبت اخلاق، وحی، مسئله‌ی شر و الهیات اسلامی می‌پردازد.

کار فکری صائمی را می‌توان در چند محور خلاصه کرد: عقلانیت عملی، نیت و کنش، اخلاق هنجاری، فلسفه‌ی عمل، معرفت نفس، روان‌شناسی اخلاق، فلسفه‌ی دین و نسبت اخلاق با وحی. در آثار او مسئله‌هایی مانند «آیا عمل اخلاقی همیشه با قصد خوب همراه است؟»، «نقش نیت در مجاز بودن فعل چیست؟»، «آیا سعادت اخروی می‌تواند از نظر اخلاقی مسئله‌دار باشد؟» و «نقش بخت در نجات دینی چیست؟» برجسته‌اند.