امیرحسین خداپرست

امیرحسین خداپرست، متولد ۱۳۶۳، پژوهشگر فلسفه‌ی اخلاق و عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران است. او کارشناسی فلسفه را در سال ۱۳۸۵ و کارشناسی ارشد فلسفه را در سال ۱۳۸۸ از دانشگاه تهران گرفت و دکتری فلسفه را در سال ۱۳۹۳ از مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران دریافت کرد. رساله‌ی دکتری او با عنوان «تحول اخلاق باور دینی در تعامل با معرفت‌شناسی فضیلت‌گرایانه‌ی زگزبسکی» نوشته شد و نشان‌دهنده‌ی علاقه‌ی اصلی او به پیوند میان فلسفه‌ی دین، معرفت‌شناسی فضیلت و اخلاق باور است.

خداپرست در حوزه‌ی فلسفه‌ی اخلاق، معرفت‌شناسی، فلسفه‌ی دین و فضیلت‌گرایی فکری کار می‌کند. در منابع مقاله‌نامه‌ای، او با عنوان استادیار گروه فلسفه غرب در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران معرفی شده و مقاله‌هایی از او در زمینه‌ی اخلاق باور، فضیلت عقلانی، خودآیینی عقلانی، استدلال اخلاقی علیه وجود خدا و معرفت‌شناسی فضیلت ثبت شده است.

او از مترجمان و مروجان جدی ادبیات جدید فلسفه‌ی اخلاق و معرفت‌شناسی فضیلت در زبان فارسی است. ترجمه‌ی آثاری از لیندا زگزبسکی، هتر باتلی، جان نیکسن و دیگر فیلسوفان معاصر باعث شده بخش مهمی از مباحث فضیلت فکری، اخلاق باور، اعتماد، شواهد و اخلاق دانشگاهی از راه کارهای او در دسترس خوانندگان فارسی‌زبان قرار گیرد. در گفت‌وگویی درباره‌ی فلسفه غرب و ترجمه نیز از ترجمه‌های او مانند «فضایل ذهن»، «فضیلت»، «معنای زندگی» و «به سوی دانشگاه فضیلتمند» یاد شده است.

محورهای اصلی کار خداپرست عبارت‌اند از: فلسفه‌ی اخلاق، معرفت‌شناسی فضیلت، اخلاق باور، فلسفه‌ی دین، خودآیینی عقلانی، فضیلت فکری، اخلاق دانشگاهی و نسبت عقلانیت با ایمان دینی. در آثار او، مفاهیمی مانند گشودگی ذهنی، کوته‌نظری، اعتماد، شواهد، امر الهی، فضیلت اخلاقی و فضیلت عقلانی جایگاه مهمی دارند.