تناهی حقیقت از منظر گادامر و هایدگر

درباره‌ی این ویدئو

مسئله حقیقت در سنت فلسفی جدید، به‌ویژه در اندیشه هایدگر و گادامر، از چارچوب مطابقت ساده گزاره با واقعیت فراتر می‌رود و با پرسش‌هایی درباره فهم، تاریخ‌مندی، زبان و افق انسان پیوند می‌خورد. در این نشست، احمد رجبی با دبیری امیرحسین خداپرست به تأملی فلسفی درباره «تناهی حقیقت» می‌پردازد.

محور بحث، این پرسش است که اگر فهم انسان همواره در افق تاریخی، زبانی و وجودی خاصی رخ می‌دهد، حقیقت را چگونه باید فهمید. از منظر هایدگر، حقیقت با گشودگی و ناپوشیدگی نسبت دارد؛ و در هرمنوتیک گادامر، فهم همواره در نسبت با سنت، پیش‌داوری‌ها و افق تاریخی شکل می‌گیرد.

اهمیت این گفت‌وگو در آن است که مسئله حقیقت را از سطح نظریه شناخت صرف بیرون می‌آورد و آن را به وضعیت انسانی ما پیوند می‌زند؛ انسانی که می‌فهمد، اما همیشه درون محدودیت‌های تاریخی و زبانی خود می‌فهمد. این ویدئو برای علاقه‌مندان به فلسفه قاره‌ای، هرمنوتیک، هایدگر و گادامر مناسب است.

اندیشمندان این ویدئو

احمد رجبی