احمد رجبی

احمد رجبی، متولد ۱۳۶۴، پژوهشگر و استادیار فلسفه در دانشگاه تهران است. او در مقطع کارشناسی در رشته‌ی حقوق در دانشگاه تهران تحصیل کرد و سپس مسیر علمی خود را در فلسفه ادامه داد؛ دوره‌های کارشناسی ارشد و دکتری فلسفه را نیز در همان دانشگاه گذراند. حوزه‌ی اصلی پژوهش او فلسفه‌ی قاره‌ای، به‌ویژه فلسفه‌ی مارتین هایدگر، هستی‌شناسی بنیادین و مسئله‌ی تناهی است.

رجبی بیشتر با کتاب «تناهی استعلایی: پژوهشی درباره‌ی هستی‌شناسی بنیادین هایدگر» شناخته می‌شود. این کتاب بسط و تکمیل رساله‌ی دکتری اوست و به شرح و تحلیل تلقی هایدگر از وجود انسان، تناهی، دازاین و نسبت انسان با هستی می‌پردازد. «تناهی استعلایی» در سال ۱۳۹۶ برنده‌ی جایزه‌ی دکتر رضا داوری اردکانی شد و در سال ۱۳۹۹ نیز به‌عنوان کتاب برگزیده‌ی جایزه‌ی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران معرفی شد.

در کار فکری رجبی، مسئله‌ی «تناهی» جایگاه مرکزی دارد؛ یعنی این پرسش که انسان چگونه موجودی محدود، زمان‌مند و درگیر با امکان‌های خویش است و همین محدودیت چه نقشی در فهم، حقیقت و هستی دارد. از این جهت، پژوهش‌های او در امتداد خوانش‌های معاصر از هایدگر و نسبت آن با پدیدارشناسی، هرمنوتیک و هستی‌شناسی قرار می‌گیرد.