زندگی و اندیشه
آرش حیدری، زادهٔ ۱۳۶۲، جامعه‌شناس فرهنگی و پژوهشگر ایرانی در حوزه مطالعات اجتماعی، تاریخ معاصر و نظریه انتقادی است. او با رویکردی تبارشناسانه به مسئله قدرت، استبداد، هویت، فرهنگ عامه و نسبت امر اجتماعی با هنر و تاریخ می‌پردازد.
آرش حیدری دانش‌آموخته جامعه‌شناسی است؛ کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه شهید چمران اهواز و دکتری جامعه‌شناسی فرهنگی را از دانشگاه علامه طباطبایی دریافت کرده است. او عضو هیئت علمی دانشگاه علم و فرهنگ معرفی شده و در حوزه جامعه‌شنا‌شسی فرهنگی، تاریخ معاصر ایران، مطالعات انتقادی و تبارشناسی پدیده‌های اجتماعی فعالیت می‌کند.
در آثار حیدری، تاریخ و جامعه نه به‌صورت روایتی خطی و تثبیت‌شده، بلکه همچون میدان نیروها، گسست‌ها، بازنمایی‌ها و سازوکارهای قدرت بررسی می‌شوند. او از مفاهیم و روش‌هایی متأثر از نظریه انتقادی، میشل فوکو، لویی آلتوسر و مطالعات فرهنگی برای تحلیل مسائلی مانند استبداد، مشروعیت، نوکیسگی، فقر، طبقه، هنر و فرهنگ عمومی بهره می‌گیرد.
از آثار او می‌توان به «واژگونه‌خوانی استبداد ایرانی»، «مسئله آلتوسر»، «برآمدن ژانر خلقیات در ایران»، «مسئله علم و علم انسانی در دارالفنون عصر ناصری» و «موزه پایین‌شهر و تماشاچیانش» اشاره کرد. اهمیت کار او در تلاش برای بازخوانی مفاهیم آشنا در تاریخ و فرهنگ ایران از منظری انتقادی، تاریخی و جامعه‌شناختی است.
