شعر عرفانی و ادبیات فارسیایرانی
ز دست دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده بیند دل کند یاد بسازم خنجری نیشش ز فولاد زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
باباطاهر عریان از شاعران و عارفان نامدار ایرانی، احتمالاً در سده چهارم و پنجم هجری، است که بیشتر با دوبیتیهای ساده، سوزناک و عارفانه شناخته میشود. زبان شعر او آمیختهای از فارسی کهن و گویشهای غرب ایران است و مضامین اصلی آن عشق، فراق، رنج، بیقراری و طلب معنوی است.