رضا ضیاء پژوهشگر ایرانی ادبیات فارسی و دانشآموخته دکترای ادبیات فارسی از دانشگاه اصفهان است. حوزههای اصلی علاقه و تخصص او حافظپژوهی، تصحیح متون کهن و بررسی پیوندهای شعر و موسیقی است. او علاوه بر پژوهش ادبی، از سال ۱۳۷۷ نوازندگی تار را آغاز کرده و در مطبوعات و کتابهای گوناگون یادداشتها و مقالات متعددی منتشر کرده است.
محمدرضا ضیاء، متولد ۱۳۶۲، پژوهشگر ادبیات فارسی و دارای دکترای ادبیات فارسی از دانشگاه اصفهان است. موضوع پایاننامه دکتری او تصحیح دیوان کمال اسماعیل بوده و در دوره کارشناسی ارشد نیز درباره «تداعی معانی و انگیزههای آن در مثنوی» پژوهش کرده است.
زمینههای اصلی کار او حافظپژوهی، تصحیح متون کهن و مباحث مربوط به پیوند شعر و موسیقی است. این ترکیب از پژوهش ادبی و تجربه عملی موسیقایی، در علایق علمی او جایگاهی برجسته دارد؛ چنانکه نوازندگی تار را از سال ۱۳۷۷ آغاز کرده است.
از رضا ضیاء تاکنون حدود دویست و پنجاه یادداشت و مقاله در مطبوعات و کتابهای مختلف منتشر شده است؛ از جمله در مجلاتی چون هنر موسیقی، بخارا، کرگدن، اعتماد، آیینه پژوهش و دریچه، و در کتابهایی مانند یادنامه دکتر عیوضی، آتش دل، سرای سرور، سفینه شاعران قدیم و دانشنامه حافظ. او همچنین داور دو دوره جشنواره دانشآموزی نیشابور بوده است.