حافظ آینه تمام‌نمای هویت و ناخودآگاه جمعی ما ایرانیان است.
زندگی و اندیشه
بهاءالدین خرمشاهی قرآن‌پژوه، حافظ‌پژوه، مترجم و فرهنگ‌نویس برجسته ایرانی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او با ترجمه روان قرآن کریم و نگارش آثار مرجع در حوزه حافظ‌شناسی و نقد ادبی، نقشی بی‌بدیل در پژوهش‌های دینی و ادبی معاصر ایفا کرده است.
بهاءالدین خرمشاهی (زاده ۱۳۲۴ در قزوین) قرآن‌پژوه، مترجم، نویسنده و طنزپرداز معاصر ایرانی است. او ابتدا تحصیل در رشته پزشکی را در دانشگاه تهران آغاز کرد اما پس از چند سال آن را رها نمود و به تحصیل در رشته زبان و ادبیات فارسی و علوم کتابداری پرداخت و حیات حرفه‌ای خود را وقف تحقیق در فرهنگ، ادب و متون دینی کرد.
خرمشاهی از برجسته‌ترین قرآن‌پژوهان و حافظ‌پژوهان چند دهه اخیر ایران است. ترجمه دقیق، موزون و کاربردی او از «قرآن کریم» همراه با توضیحات و حواشی جامع، به عنوان یکی از منسجم‌ترین ترجمه‌های معاصر فارسی شناخته می‌شود. همچنین اثر ماندگار او در دو جلد با عنوان «حافظ‌نامه»، به عنوان کتابی مرجع، راهنمایی تحلیلی و کلیدی برای فهم اشارات و ابیات پیچیده دیوان حافظ به شمار می‌رود.
علاوه بر ترجمه قرآن و پژوهش‌های حافظ‌شناسی، خرمشاهی متون فلسفی و ادبی متعددی مانند «درد بودن» (نوشته کارل یاسپرس) و «انسان و معجزه» را به فارسی برگردانده و در تدوین فرهنگ‌نامه‌ها و دانشنامه‌های متعددی از جمله دانشنامه تشیع همکاری داشته است. اندیشه و رویکرد او همواره متکی بر اعتدال، دقت روش‌شناختی، خردورزی و پیوند میان سنت مذهبی و فهم مدرن بوده است.
