ایرج شهبازی، زادهٔ ۱۳۵۱ در نهاوند، پژوهشگر ادبیات فارسی و مولویپژوه است. او استادیار دانشگاه تهران در مؤسسه لغتنامه دهخدا بوده و حوزه اصلی فعالیتش ادبیات عرفانی و آموزش زبان فارسی است.
ایرج شهبازی، زادهٔ ۱۳۵۱ در نهاوند، پژوهشگر ادبیات فارسی، مولویپژوه، نویسنده و استادیار دانشگاه تهران در مؤسسه لغتنامه دهخدا است. حوزه اصلی کار او ادبیات عرفانی، مولویپژوهی، آموزش زبان فارسی و تحلیل متون کلاسیک فارسی است.
شهبازی مسیر تحصیلی متنوعی داشته است. او ابتدا در رشته مبانی فقه و حقوق اسلامی در دانشگاه تهران تحصیل کرد و در سال ۱۳۷۴ مدرک کارشناسی گرفت. سپس در سال ۱۳۷۸ کارشناسی ارشد آموزش فارسی به غیرفارسیزبانان را از دانشگاه شیراز دریافت کرد. پس از آن، کارشناسی ارشد دیگری در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین گرفت و در سال ۱۳۸۶ دکتری تخصصی زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران به پایان رساند.
ترکیب تحصیلات او در فقه، آموزش زبان فارسی و ادبیات کلاسیک باعث شده که در پژوهشهایش هم به جنبههای زبانی و آموزشی متن توجه داشته باشد و هم به لایههای فکری، عرفانی و معنایی آن. بخش مهمی از فعالیت علمی او به مولانا، مثنوی، ادبیات عرفانی و شرح و تحلیل متون فارسی اختصاص دارد.







