محمد علی اسلامی ندوشن

محمدعلی اسلامی نُدوشن، زادهٔ ۳ شهریور ۱۳۰۳ در ندوشن یزد و درگذشتهٔ ۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ در تورنتو، نویسنده، شاعر، مترجم، منتقد ادبی، حقوق‌دان و پژوهشگر فرهنگ ایران بود. او تحصیلات ابتدایی را در ندوشن و یزد گذراند، سپس در تهران در دبیرستان البرز و دانشکده حقوق دانشگاه تهران تحصیل کرد. بعد برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و دکترای حقوق بین‌الملل خود را از دانشگاه سوربن گرفت.

اسلامی ندوشن پس از بازگشت به ایران مدتی قاضی دادگستری بود، اما بعدها به دانشگاه رفت و در دانشکده‌های حقوق و ادبیات دانشگاه تهران حقوق، ادبیات تطبیقی، نقد ادبی، شاهنامه، فرهنگ ایران و شاهکارهای ادبیات جهان تدریس کرد. او از پرکارترین نویسندگان معاصر ایران بود و بیش از هفتاد کتاب و صدها مقاله در زمینه فرهنگ، تاریخ، ادبیات و هویت ایرانی منتشر کرد. فصل‌نامهٔ هستی نیز به همت او پایه‌گذاری شد.

محور اصلی آثار اسلامی ندوشن فرهنگ و تمدن ایران، ادبیات فارسی، شاهنامه، حافظ، فردوسی، هویت ایرانی، اخلاق اجتماعی، آموزش، سفرنامه‌نویسی و نسبت ایران با جهان بود. نثر او روشن، ادبی و تأملی است و در بسیاری از نوشته‌هایش دغدغه سرنوشت ایران، اخلاق عمومی و پیوند فرهنگ کهن با زندگی امروز دیده می‌شود.