الناز نجار نجفی

الناز نجار نجفی معمار و پژوهشگر ایرانی است که تحصیلات خود را در رشته معماری آغاز کرد و سپس در مقطع کارشناسی ارشد به مطالعات معماری ایران در دانشگاه شهید بهشتی پرداخت. موضوع پژوهش کارشناسی ارشد او به نسبت رویداد و فضا و بررسی مفاهیم «ساباط» و «میدان» در میبد مربوط بود. او دوره دکتری معماری را نیز در دانشگاه شهید بهشتی گذراند و در رساله خود مفهوم فرهنگ و نسبت آن با معماری و ساختن را بازاندیشی کرد.

بخش مهمی از فعالیت پژوهشی نجار نجفی به تاریخ و منظر فرهنگی ایران اختصاص دارد. او در پژوهش‌هایی درباره ساختار تاریخی شهر شیراز و شبکه آب آن، بازار تهران به‌مثابه منظر فرهنگی، باغ و شهر ایرانی، فرهنگ و آموزش معماری و تاریخ فرهنگی ایران مشارکت داشته است. همچنین سابقه همکاری پژوهشی با پژوهشگاه میراث فرهنگی و تدریس و فعالیت آموزشی در حوزه مطالعات معماری ایران را دارد.

در آثار و فعالیت‌های مشترک او با سیدمحمد بهشتی و بهنام ابوترابیان، مسئله فرهنگ ایرانی و نحوه شکل‌گیری رابطه انسان، تاریخ و سرزمین جایگاه مهمی دارد. او در تدوین روایت‌هایی درباره مسئله توسعه در ایران نیز مشارکت کرده و در مجموعه گفت‌وگوهای توسعه به‌عنوان روایت‌نویس حضور داشته است.

از جمله آثار مشترک او می‌توان به «ایران کجاست، ایرانی کیست؟» و آثاری در زمینه فرهنگ و میراث ایران اشاره کرد. محور مشترک بخش قابل‌توجهی از پژوهش‌های او فهم فرهنگ نه به‌صورت مفهومی انتزاعی، بلکه در نسبت با معماری، شهر، جغرافیا، تاریخ و تجربه زیسته جامعه ایرانی است.