بهنام ابوترابیان

بهنام ابوترابیان در ۱۹ اسفند ۱۳۶۱ در تهران متولد شد و تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته معماری ادامه داد. او هم‌زمان با تحصیل، در مهندسین مشاور «نقش جهان ـ پارس» و «شیردل و همکاران» تجربه حرفه‌ای معماری به دست آورد. مسیر فعالیت او به‌تدریج از کار حرفه‌ای معماری به پژوهش درباره تاریخ، فرهنگ و میراث شهری ایران، به‌ویژه تهران، گسترش یافت.

او از سال ۱۳۸۷ پژوهش درباره تهران را به‌صورت جدی و حرفه‌ای آغاز کرد و بخشی از حاصل این مطالعات را در مجموعه «قصه‌های طهران» منتشر ساخت. کتاب «گذر ایلچی: قتلگاه گریبایدوف در طهران عتیق» از آثار او در زمینه تاریخ تهران است. همچنین کتاب «از طهران تا پطرزبورغ و از پترزبورگ تا تهران» از دیگر آثار مستقل اوست که به پیوندهای تاریخی تهران و روسیه در بستر رخدادهای دوره قاجار می‌پردازد.

ابوترابیان از سال ۱۳۸۸ همکاری پژوهشی خود را با محمد بهشتی آغاز کرد. یکی از مهم‌ترین حاصل‌های این همکاری، مجموعه «ایران کجاست و ایرانی کیست» است که فرهنگ ایرانی، نسبت جامعه با سرزمین و چگونگی شکل‌گیری دانایی و هویت تاریخی ایرانیان را بررسی می‌کند. او در این پروژه، همراه با محمد بهشتی و الناز نجار نجفی، در تدوین و صورت‌بندی مباحث مشارکت داشته است.

از دیگر آثار مشترک او با محمد بهشتی و الناز نجار نجفی، کتاب «شیخ بهایی و توپ مروارید» است. وجه مشترک بخش مهمی از فعالیت‌های پژوهشی ابوترابیان، توجه به فرهنگ ایران از خلال مصادیق تاریخی، معماری و شهری است؛ رویکردی که در آن مطالعه شهر و بناها با پرسش‌هایی درباره هویت، حافظه تاریخی و نسبت ایرانیان با سرزمینشان پیوند می‌خورد.