هادی خانیکی

هادی خانیکی، زادهٔ ۱۳۳۰ در روستای خانیکِ گناباد، استاد تمام علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزهٔ رسانه، توسعه، جامعه مدنی و گفت‌وگو است. تحصیلات دانشگاهی او از جامعه‌شناسی آغاز شد و سپس در مقاطع ارشد و دکتری علوم ارتباطات در دانشگاه علامه طباطبایی ادامه یافت؛ رسالهٔ دکتری او دربارهٔ نسبت «گفت‌وگوی تمدن‌ها» و ارتباطات بین‌المللی بوده است. در سیاست نیز سابقهٔ فعالیت حزبی و مشاورهٔ رسانه‌ای داشته، اما جایگاه اصلی او در فضای فکری ایران بیشتر با مطالعات رسانه، مطبوعات، توسعه ارتباطی، اعتماد و گفت‌وگو شناخته می‌شود.

خانیکی از چهره‌هایی است که ارتباطات را فقط فن رسانه‌ای نمی‌بیند، بلکه آن را بخشی از توسعه فرهنگی و اجتماعی می‌داند. در آثارش چند محور تکرار می‌شود: نسبت مطبوعات و جامعه مدنی، توسعه‌نیافتگی رسانه‌ها در ایران، گفت‌وگو به‌مثابه راه حل اجتماعی، سرمایه اجتماعی، امید اجتماعی، و نقش ارتباطات در عبور جامعه از بحران. در معرفی کتاب «اندیشه پیشرفت و تحولات جدید جامعه ایران» نیز تأکید شده که اثر به بازخوانی مطالعات مجید تهرانیان در حوزه‌های توسعه، فرهنگ و ارتباطات می‌پردازد و سپس مسئله توسعه و ارتباطات در ایران امروز را دنبال می‌کند.