مجید تهرانیان

مجید تهرانیان در ۲۲ مارس ۱۹۳۷ در ایران زاده شد. او پس از تحصیل در کالج دارتموث، دوره کارشناسی ارشد مطالعات خاورمیانه و دکترای اقتصاد سیاسی و حکومت را در دانشگاه هاروارد گذراند. تهرانیان در مسیر دانشگاهی خود در نهادهایی چون هاروارد، آکسفورد، دانشگاه تهران، یونسکو و دانشگاه هاوایی فعالیت آموزشی و پژوهشی داشت.

حوزه اصلی کار او ارتباطات بین‌الملل، اقتصاد سیاسی فرهنگ، توسعه، دموکراسی و صلح بود. او در ایران از بنیان‌گذاران و مدیران نهادهای مرتبط با ارتباطات و توسعه بود و بعدها در دانشگاه هاوایی در مانوا به‌عنوان استاد ارتباطات بین‌الملل و مدیر مؤسسه صلح اسپارک ماتسوناگا فعالیت کرد. تهرانیان همچنین مدیر مؤسسه تودا برای صلح جهانی و پژوهش سیاست‌گذاری بود.

از آثار مهم او می‌توان به «Technologies of Power: Information Machines and Democratic Prospects»، «Global Communication and World Politics: Domination, Development, and Discourse»، «Restructuring for World Peace» و «Bridging a Gulf: Peacebuilding in West Asia» اشاره کرد. او در این آثار رابطه میان فناوری‌های ارتباطی، قدرت، توسعه، سلطه، دموکراسی و امکان‌های صلح جهانی را بررسی کرد.

اهمیت تهرانیان در این است که ارتباطات را صرفاً به‌عنوان ابزار انتقال پیام نمی‌دید، بلکه آن را در متن مناسبات قدرت، توسعه، فرهنگ و نظم جهانی تحلیل می‌کرد. پژوهش‌های او درباره ارتباطات و انقلاب ایران، ارتباطات جهانی، گفت‌وگوی تمدن‌ها و امنیت انسانی، جایگاه او را در میان نظریه‌پردازان ارتباطات و صلح برجسته کرده است.