هیلاری پاتنم

هیلاری وایت‌هال پاتنم در ۳۱ ژوئیه ۱۹۲۶ در شیکاگو زاده شد. پدرش ساموئل پاتنم مترجم و نویسنده چپ‌گرا بود. او در دانشگاه پنسیلوانیا ریاضیات و فلسفه خواند و دکترای خود را در ۱۹۵۱ از دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس زیر نظر هانس رایشنباخ دریافت کرد. پاتنم در دانشگاه‌های نورث‌وسترن، پرینستون، ام‌آی‌تی و از ۱۹۶۵ در هاروارد تدریس کرد و تا بازنشستگی در آنجا ماند.

پاتنم در فلسفه ذهن از پیشگامان کارکردگرایی بود، اما بعدها از نسخه‌های تقلیل‌گرایانه آن فاصله گرفت. در فلسفه زبان، با طرح آزمایش فکری «زمین دوقلو» برون‌گرایی معنایی را مطرح کرد و نشان داد که معنا صرفاً امری ذهنی نیست و به محیط بیرونی نیز وابسته است. او همچنین از مدافعان واقع‌گرایی علمی بود، هرچند در دوره‌های مختلف مواضع متفاوتی از واقع‌گرایی متافیزیکی تا واقع‌گرایی درونی اتخاذ کرد.

از دیگر حوزه‌های کار او می‌توان به فلسفه ریاضیات، نظریه صدق، و نقد دوگانه‌انگاری واقعیت/ارزش اشاره کرد. در سال‌های پایانی عمر به فلسفه پراگماتیستی و ابعاد اخلاقی معرفت‌شناسی توجه بیشتری نشان داد و به سنت یهودی نیز نزدیک شد. پاتنم در ۱۳ مارس ۲۰۱۶ درگذشت. آثار او همچنان نقطه مرجع اصلی در مباحث فلسفه ذهن و زبان معاصر است.