حسین انصاریان

حسین انصاریان در ۱۸ آبان ۱۳۲۳، برابر با ۹ نوامبر ۱۹۴۴، در خوانسار به دنیا آمد. خانواده او در کودکی‌اش به تهران مهاجرت کردند و او بخشی از تحصیلات عمومی و مقدمات علوم حوزوی را در تهران گذراند. سپس برای ادامه تحصیل علوم دینی به حوزه علمیه قم رفت و در درس استادانی چون محمد فاضل لنکرانی، سید محمد محقق داماد و میرزا هاشم آملی شرکت کرد.

محور اصلی فعالیت عمومی انصاریان، وعظ و تبلیغ دینی بوده است. او از سال‌های جوانی به سخنرانی مذهبی پرداخت و بخش بزرگی از آثار صوتی و مکتوبش پیرامون قرآن، حدیث، اخلاق، توبه، دعا، اهل‌بیت و تربیت دینی شکل گرفته است. مؤسسه دارالعرفان نیز با هدف انتشار آثار، سخنرانی‌ها و پژوهش‌های مرتبط با فعالیت‌های او تأسیس شده است.

انصاریان در کنار خطابه، آثار فراوانی در ترجمه، شرح و تألیف پدید آورده است. ترجمه قرآن کریم، ترجمه نهج‌البلاغه، ترجمه صحیفه سجادیه، ترجمه و بازنویسی مفاتیح‌الجنان، «شرح دعای کمیل»، «عرفان اسلامی»، «دیار عاشقان»، «نظام خانواده در اسلام» و مجموعه «سیری در معارف اسلامی» از جمله آثار شناخته‌شده او هستند. شماری از این آثار به زبان‌های دیگر نیز ترجمه شده‌اند.

یکی از ویژگی‌های اصلی اندیشه و بیان انصاریان، تأکید بر پیوند قرآن و روایات اهل‌بیت با اخلاق و زندگی عملی است. در سخنرانی‌ها و نوشته‌های او موضوعاتی مانند توبه، رحمت الهی، خودسازی، محبت، خانواده، عبادت و مسئولیت اخلاقی جایگاه برجسته‌ای دارند. فعالیت او بیش از آنکه در قالب پژوهش دانشگاهی سامان یافته باشد، در سنت تفسیر دینی، وعظ، اخلاق و آموزش عمومی معارف شیعی قرار می‌گیرد.

انصاریان همچنین شرح‌های مفصلی بر برخی متون دعایی و روایی شیعه نوشته و در آثار تفسیری خود کوشیده است آموزه‌های قرآنی را با مباحث اخلاقی و تربیتی پیوند دهد. مجموعه گسترده سخنرانی‌ها و تألیفات او سبب شده است که نامش در چند دهه اخیر با منبر دینی و آموزش عمومی معارف شیعه در ایران پیوند بخورد.