حسین عظیمی

حسین عظیمی آرانی، زادهٔ ۱۳۲۷ در آران، اقتصاددان، پژوهشگر توسعه و از چهره‌های اثرگذار در مباحث توسعه اقتصادی ایران بود. او کارشناسی اقتصاد و کارشناسی ارشد توسعه را در ایران گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. در سال ۱۳۵۹ دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. موضوع رساله دکتری او بررسی رابطه رشد اقتصادی، توزیع درآمد و فقر با توجه به مسائل ایران بود.

عظیمی پس از پایان تحصیل به ایران بازگشت و در سازمان برنامه و بودجه مشغول به کار شد. او تا سال ۱۳۶۸ در این سازمان، در جایگاه‌هایی چون کارشناس مشاور، معاون دفتر و عضو ستاد مرکزی فعالیت کرد. پس از آن به تدریس و پژوهش در دانشگاه‌ها پرداخت و در دانشگاه آزاد اسلامی نیز مدیر گروه اقتصاد در مقطع دکتری بود.

محور اصلی اندیشه عظیمی توسعه ایران بود. او توسعه را صرفاً رشد اقتصادی نمی‌دانست، بلکه آن را فرایندی تمدنی می‌دید که نیازمند تحول در اقتصاد، فرهنگ، سیاست، آموزش و نهادهای اجتماعی است. به باور او، راه خروج ایران از مدارهای توسعه‌نیافتگی نه فقط سرمایه‌گذاری در سد، کارخانه و بانک، بلکه سرمایه‌گذاری عمیق در نیروی انسانی، آموزش، مدرسه، دانشگاه و مهارت‌آموزی نسل جوان است.

او همچنین بر اهمیت نهادهای کارآمد، قانون شفاف، دستگاه قضایی سالم، پلیس مسئول و نظام اداری قابل اعتماد برای توسعه تأکید داشت. در نگاه او، توسعه اقتصادی بدون اصلاح نهادی و فرهنگی پایدار نمی‌ماند.