هوگو گروسیوس

هوگو گروسیوس، با نام اصلی هویخ دِ خروت، در ۱۰ آوریل ۱۵۸۳ در دلفتِ جمهوری هلند به دنیا آمد. او کودکی دانش‌پیشه بود و در نوجوانی به دانشگاه لیدن راه یافت؛ جایی که در زبان‌های کلاسیک، تاریخ، فلسفه و حقوق آموزش دید. گروسیوس افزون بر پژوهش حقوقی، در الهیات، تاریخ، شعر و نمایش‌نامه‌نویسی نیز آثاری داشت و از چهره‌های مهم اومانیسم هلندی به شمار می‌رود.

او در فضای منازعات مذهبی و سیاسی هلند، از مدارا در مسائل اعتقادی دفاع کرد. این موضع به بازداشت و زندانی شدن او در قلعه لووِشتاین انجامید. گروسیوس در ۱۶۲۱، با یاری همسرش، از زندان گریخت و سال‌های مهمی از زندگی فکری خود را در تبعید در فرانسه گذراند. او بعدها نماینده دیپلماتیک سوئد در فرانسه شد.

گروسیوس در «آزادی دریاها» از امکان استفاده آزاد ملت‌ها از دریاها دفاع کرد. اما شهرت اصلی او به کتاب «حقوق جنگ و صلح» بازمی‌گردد که در ۱۶۲۵ منتشر شد. او در این اثر کوشید اصولی برای قانون طبیعی، حق، مالکیت، پیمان، جنگ عادلانه و شیوه رفتار در جنگ ارائه کند؛ اصولی که بتوانند فراتر از عرف‌های محلی، روابط میان افراد و دولت‌ها را سامان دهند.

او قانون طبیعی را با عقل و سرشت اجتماعی انسان پیوند می‌داد و بر الزام اخلاقی وفای به پیمان‌ها و محدود بودن رفتار جنگی تأکید می‌کرد. نظریه او به تکوین حقوق بین‌الملل جدید و نیز بحث‌های بعدی درباره حقوق طبیعی، حاکمیت دولت‌ها و قانون ملت‌ها یاری رساند. گروسیوس در ۲۸ اوت ۱۶۴۵ در روستوک درگذشت.