سیاست از آنجا آغاز میشود که کسی که سهمی از قدرت نداشته، ادعا میکند که با آنکه سهمی دارد، برابر است.
ژاک رانسیر فیلسوف فرانسوی و از چهرههای برجسته فلسفه سیاسی معاصر است که با مفاهیمی چون «تقسیم امر محسوس» و «برابری خردها» به بازتعریف رابطه سیاست، زیباییشناسی و دموکراسی پرداخته است. او که در آغاز از همکاران لویی آلتوسر بود، بعدها با نقد مارکسیسم ساختارگرا، مسیر فکری مستقلی در پیش گرفت.
ژاک رانسیر در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ در الجزیره زاده شد و در فرانسه تحصیل کرد. او در دهه ۱۹۶۰ زیر نظر لویی آلتوسر در دانشگاه اکول نرمال سوپریور پاریس تحصیل کرد و در تدوین کتاب جمعی خواندن سرمایه (۱۹۶۵) با آلتوسر همکاری داشت. اما پس از جنبش مه ۱۹۶۸ فرانسه، رانسیر با انتشار درس آلتوسر (۱۹۷۴) بهشدت از مارکسیسم ساختارگرای استادش فاصله گرفت و آن را نوعی نخبهگرایی نظری دانست که صدای واقعی کارگران و مردم عادی را نادیده میگیرد.
رانسیر بخش عمده حرفه دانشگاهی خود را در دانشگاه پاریس هشت (سن-دنی) گذراند. از آثار مهم او میتوان به شبهای پرولتاریا (۱۹۸۱)، معلم نادان (۱۹۸۷)، ناسازگاری (۱۹۹۵)، تقسیم امر محسوس (۲۰۰۰) و سیاست ادبیات (۲۰۰۷) اشاره کرد. او در این آثار مفهوم «تقسیم امر محسوس» (le partage du sensible) را مطرح کرد؛ یعنی نظامهایی که تعیین میکنند چه کسی حق دیدن، شنیدن و گفتن دارد و چه کسی از این نظام حسی-سیاسی بیرون گذاشته میشود.
در قلب اندیشه رانسیر، مفهوم «برابری خردها» قرار دارد؛ این باور که سیاست راستین نه امتیاز نخبگان یا کارشناسان، بلکه لحظهای است که «بیبهرهگان از سهم» (les sans-part)، یعنی کسانی که در نظم موجود جایگاهی برایشان در نظر گرفته نشده، ادعای برابری خود را با نظم مستقر به چالش میکشند. او سیاست به این معنا را در برابر آنچه «پلیس» (la police) مینامد قرار میدهد؛ یعنی نظم موجود توزیع جایگاهها و کارکردها در جامعه. رانسیر همچنین در حوزه زیباییشناسی و نقد ادبی و هنری فعال بوده و رابطه میان هنر، سیاست و رهایی را در آثار متعددی کاویده است.
هنوز مطلبی برای این اندیشمند ثبت نشده است.