«شاعر کسی نیست که الهام می‌گیرد؛ شاعر کسی است که الهام می‌بخشد.»
زندگی و اندیشه
ژان کوکتو شاعر، نویسنده، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌ساز و هنرمند فرانسوی بود که از چهره‌های برجسته آوانگارد فرانسه در قرن بیستم به شمار می‌رود. او با آثاری چون «خون یک شاعر»، «زیبایی و دیو» و نمایشنامه «والدین وحشتناک» مرزهای میان ادبیات، اسطوره، سینما و هنر را به چالش کشید.
ژان کوکتو در سال ۱۸۸۹ در نزدیکی پاریس به دنیا آمد. او از نوجوانی به ادبیات و هنر علاقه‌مند شد و در دهه‌های آغازین قرن بیستم به محافل هنری پاریس راه یافت. کوکتو با شاعری آغاز کرد، اما فعالیت او به‌سرعت به نمایشنامه‌نویسی، رمان، نقد هنری، نقاشی و سینما گسترش یافت. او از چهره‌های مهم جریان‌های تجربی و آوانگارد فرانسه بود و با بسیاری از هنرمندان برجسته زمان خود همکاری و ارتباط داشت.
کوکتو در آثارش به موضوعاتی چون آفرینش هنری، هویت، عشق، مرگ، اسطوره و رابطه میان واقعیت و خیال می‌پرداخت. او معتقد بود هنر باید جهان پنهان و شاعرانه‌ای را که در پشت واقعیت روزمره وجود دارد آشکار کند. زبان شاعرانه و علاقه او به اسطوره‌های یونانی و بازآفرینی آن‌ها از ویژگی‌های اصلی آثارش بود.
در سینما، فیلم «خون یک شاعر» (۱۹۳۰) یکی از آثار مهم سینمای سوررئال به شمار می‌رود که در آن مرز میان خواب، ناخودآگاه و واقعیت درهم می‌آمیزد. فیلم «زیبایی و دیو» (۱۹۴۶) نیز از مشهورترین اقتباس‌های سینمایی از افسانه‌های کلاسیک است. کوکتو همچنین با نمایشنامه‌هایی مانند «والدین وحشتناک» و «ماشین جهنمی» جایگاه مهمی در تئاتر مدرن فرانسه پیدا کرد.
اندیشه و هنر کوکتو بر نسل‌های بعدی هنرمندان، نویسندگان و فیلم‌سازان تأثیر گذاشت. او هنرمندی چندوجهی بود که در آثارش همواره به امکان‌های تخیل، قدرت شعر و نقش هنرمند در کشف لایه‌های پنهان زندگی انسانی توجه داشت.