فلسفه یعنی پرسش از بنیادها و تا زمانی که انسان هست، این پرسشها نیز باقی خواهند ماند.
کریم مجتهدی (۱۳۰۹–۱۴۰۲) فیلسوف و استاد دانشگاه تهران بود که نقش مهمی در آموزش فلسفه غرب در ایران داشت. او تحصیلات خود را در سوربن گذراند و آثار متعددی درباره کانت، هگل و تجدد نوشت.
کریم مجتهدی، زادهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۰۹ و درگذشتهٔ ۲۵ دی ۱۴۰۲، فیلسوف، استاد دانشگاه و از مهمترین چهرههای آموزش فلسفه غرب در ایران معاصر بود. او استاد تمام بازنشسته گروه فلسفه دانشگاه تهران، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و عضو همکار مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران بود.
مجتهدی تحصیلات عالی خود را در دانشگاه سوربن فرانسه گذراند. پایاننامه کارشناسی ارشدش درباره تحلیل استعلایی کانت، زیر نظر ژان وال، و رساله دکتریاش با مشاوره هانری کربن نوشته شد. او پس از بازگشت به ایران، سالها در دانشگاه تهران فلسفه غرب تدریس کرد و در پرورش نسلهای متعددی از دانشجویان فلسفه نقش داشت.
تمرکز اصلی مجتهدی بر فلسفه غرب، بهویژه کانت، هگل، دکارت، فلسفه قرون وسطی، فلسفه آلمان، فلسفه جدید و نسبت فلسفه با فرهنگ و تجدد بود. او از جمله استادانی بود که فلسفه را نه صرفاً مجموعهای از نظریهها، بلکه نوعی تربیت فکری و تمرین جدی اندیشیدن میدانست.
در آثار او، چند محور پررنگ است:
