کاظم علمداری

کاظم علمداری در شهر دماوند زاده شد و تحصیلات دانشگاهی خود را در ایران و آمریکا پی گرفت. او در سال ۱۳۵۱ کارشناسی روان‌شناسی را از دانشگاه تهران دریافت کرد و سپس برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت. پس از اخذ کارشناسی ارشد در مدیریت آموزشی، در سال ۱۹۸۱ دکترای خود را در رشته جامعه‌شناسی توسعه از دانشگاه ایلینوی دریافت کرد.

علمداری از سال ۱۹۸۸ در بخش جامعه‌شناسی دانشگاه ایالتی کالیفرنیا به تدریس و پژوهش پرداخته و در زمینه‌هایی چون تروریسم، اقتصاد سیاسی، نقش دین در توسعه جامعه، جنبش‌های اجتماعی و جامعه مدنی مقاله‌ها و کتاب‌های متعددی منتشر کرده است. نوشته‌های او معمولاً بر نسبت ساختارهای تاریخی، اقتصادی و فرهنگی با توسعه و عقب‌ماندگی جوامع متمرکزند.

از آثار فارسی او می‌توان به «چرا ایران عقب ماند و غرب پیش رفت؟»، «چرا خاورمیانه عقب ماند؟»، «درباره دموکراسی و توسعه در ایران»، «چرا اصلاحات شکست خورد؟»، «جنبش‌های اجتماعی جدید و جامعه مدنی»، «جامعه مدنی: گفتارها، زمینه‌ها و تجربه‌ها» و «چرا شوروی فروپاشید؟» اشاره کرد. او در این آثار کوشیده است مسئله توسعه، دموکراسی، دین، دولت و جامعه مدنی را در بستر ایران و خاورمیانه تحلیل کند.