فلسفه دین به معنای پذیرش بیچونوچرای یک عقیده یا رد شتابزده آن نیست، بلکه دعوت به سنجش عقلانی و نقد بیطرفانه عمیقترین باورهای انسانی درباره هستی است.
مایکل پامر، فیلسوف و دینپژوه بریتانیایی است که پیشتر رئیس بخش فلسفه و الهیات در مدرسه منچستر بوده است. او بیش از همه به خاطر نگارش آثار آموزشی و مرجع جامع در زمینه فلسفه دین، مسئله وجود خدا و نقد آتئیسم شناخته میشود. کتابهای او مانند «مسئله خدا» و «دستنامهای برای آتئیسم» از منابع شناختهشده در این حوزه به شمار میروند.
مایکل پامر (Michael Palmer) فیلسوف، پژوهشگر و مدرس بریتانیایی در حوزه فلسفه و الهیات است. او پس از اخذ مدرک دکترای خود از دانشگاه دورام، سالها به تدریس فلسفه و الهیات پرداخت و مدتی نیز ریاست بخش فلسفه و الهیات مدرسه منچستر را بر عهده داشت و علاوه بر آن در دانشگاههای مختلفی از جمله دانشگاه بریستول و دانشگاه هامبولت برلین پژوهش و تدریس کرده است.
تمرکز اصلی آثار پامر بر نقادی و بررسی منصفانه و آموزشی برهانهای فلسفی پیرامون وجود خدا، مسئله شر و نسبت میان اخلاق و دین قرار دارد. او توانایی ویژهای در تدوین متون آموزشی شفاف و نظاممند دارد، بهطوریکه آثارش به عنوان منابع درسی پایه در دانشگاهها و مراکز علمی برای تدریس فلسفه دین مورد استفاده قرار میگیرند.
از مهمترین آثار او میتوان به کتاب «مسئله خدا» (The Question of God)، «دیدگاههای اخلاقی» (Moral Problems) و «دستنامهای برای آتئیسم» (The Atheist's Primer) اشاره کرد. او در پژوهشهای خود تلاش میکند بدون سوگیری تعصبآمیز، ادعاهای دینی و نقدهای الحادی را در ترازو سنجش عقلانی و منطقی قرار دهد.