زبانشناسی و فرهنگنویسیایرانی
زبان همانطور که میتواند وسیلۀ روشنگری باشد، میتواند ابزار فریب و اغفال نیز باشد.
محمدرضا باطنی (۱۳۱۳–۱۴۰۰) زبانشناس، فرهنگنویس، نویسنده و مترجم ایرانی بود. او از پیشگامان معرفی زبانشناسی نوین در ایران و مؤلف آثار مرجعی چون «توصیف ساختمان دستوری زبان فارسی» و فرهنگهای دوزبانۀ معاصر است. دیدگاههای او دربارۀ تحول زبان و نقد رویکردهای تجویزی، تأثیر ماندگاری بر مباحث زبانی و فرهنگی گذاشت.