محمدرضا بهشتی

سید محمدرضا حسینی بهشتی در سال ۱۳۳۶ در قم متولد شد. او فرزند سید محمد حسینی بهشتی است و پس از طی مراحلی از تحصیل و مطالعه در حوزه علوم اسلامی، به فلسفه غرب روی آورد. تحصیلات دانشگاهی خود را در فلسفه در دانشگاه تهران گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و دکترای فلسفه خود را از دانشگاه هامبورگ دریافت کرد.

بهشتی پس از بازگشت به ایران در گروه فلسفه دانشگاه تهران به تدریس و پژوهش پرداخت. حوزه‌های اصلی کار او فلسفه غرب، فلسفه آلمانی، هرمنوتیک، تاریخ مفاهیم و نسبت فلسفه با تاریخ اندیشه است. او در گفت‌وگوها و درس‌گفتارهای خود بر اهمیت فهم تاریخی مفاهیم فلسفی و پرهیز از جداکردن فلسفه از بستر تاریخی شکل‌گیری آن تأکید کرده است.

از آثار و ترجمه‌های شناخته‌شده او می‌توان به ترجمه «شرحی بر تمهیدات کانت» اثر ماکس آپل، ترجمه «انسان‌شناسی فلسفی» اثر هانس دیرکس، «متون برگزیده در هرمنوتیک»، «گزیده مقالات گادامر» و «درس‌گفتارهای فلسفی» اشاره کرد. همچنین او در معرفی و ویرایش فارسی «فرهنگ‌نامه تاریخی مفاهیم فلسفه» نقش داشته است؛ اثری که با رویکرد تاریخ مفاهیم به فهم تحول واژگان و مفاهیم فلسفی می‌پردازد.

اهمیت فکری محمدرضا بهشتی بیشتر در پیوند دادن آموزش فلسفه غرب با سنت پژوهش دقیق تاریخی و مفهومی است. او از جمله چهره‌هایی است که فلسفه را نه صرفاً گردآوری آراء گذشتگان، بلکه کوششی زنده برای فهم واقعیت در نسبت با تاریخ، زبان و تحول مفاهیم می‌داند.