محمد سروش محلاتی

محمد سروش محلاتی، زادهٔ ۱۳۴۰ در محلات، فقیه شیعه، مدرس حوزه و پژوهشگر دینی معاصر است. او در سال ۱۳۵۵ وارد حوزه علمیه قم شد و دروس سطح و خارج فقه و اصول را نزد استادانی چون سید مصطفی محقق داماد، علی‌پناه اشتهاردی، سیدعلی محقق داماد، مرتضی حائری یزدی و موسی شبیری زنجانی گذراند. همچنین در فلسفه و عرفان از درس‌های حسن‌زاده آملی، عبدالله جوادی آملی و یحیی انصاری شیرازی بهره برد.

سروش محلاتی از دهه ۱۳۶۰ تدریس را آغاز کرد و در حوزه قم آثاری مانند نهایةالحکمة، اسفار، شفا، مکاسب، رسائل، کفایه و سپس درس خارج فقه و اصول را تدریس کرده است. گرایش اصلی پژوهشی او فقه سیاسی و نسبت فقه با حقوق شهروندی، آزادی، دموکراسی، حکومت دینی و عدالت قضایی است.

تمرکز اصلی سروش محلاتی بر فقه سیاسی، حقوق مردم در حکومت دینی، نسبت اسلام و دموکراسی، نقد الزام حکومتی به شریعت، حریم خصوصی، انتخابات، ولایت فقیه، حقوق مخالفان، عدالت قضایی و بازخوانی سیاسی عاشورا است. او در آثارش به بررسی و نقد قرائت‌های مختلف از ولایت فقیه و امکان جمع میان اسلام و مردم‌سالاری پرداخته است.