نورمن مالکوم

نورمن مالکوم (Norman Malcolm، ۱۹۱۱–۱۹۹۰) فیلسوف تحلیلی سرشناس آمریکایی و استاد دانشگاه کورنل بود. او تحصیلات خود را در دانشگاه کانزاس و هاروارد گذراند و سپس به کمبریج رفت و در آنجا تحت نظر لودویگ ویتگنشتاین و جرج ادوارد مور به پژوهش پرداخت. دوستی و ارتباط فکری نزدیک او با ویتگنشتاین، مسیر زندگی حرفه‌ای و فکری‌اش را به کلی دگرگون ساخت.

مالکوم یکی از چهره‌های اصلی فلسفه زبان معمولی (Ordinary Language Philosophy) در آمریکا محسوب می‌شود. او در حوزه معرفت‌شناسی به نقد شکاکیت پرداخت و با الهام از جرج ادوارد مور و ویتگنشتاین، از اعتبار معرفتی «باورهای سنت عامه» (Common Sense) دفاع کرد. یکی دیگر از مباحث مهم او، ارائه نسخه‌ای بازسازی‌شده از برهان وجودی (Ontological Argument) برای اثبات وجود خدا بر پایه مفاهیم مودال بود.

از مهم‌ترین آثار او می‌توان به کتاب «خاطراتی از ویتگنشتاین» (Ludwig Wittgenstein: A Memoir) اشاره کرد که یکی از زندگی‌نامه‌های فکری ارزشمند درباره ویتگنشتاین است. آثار دیگری چون «رویابینی» (Dreaming)، «پژوهش‌های معرفت‌شناختی» و «رویارویی با ویتگنشتاین» نیز از نوشته‌های شاخص او در زمینه فلسفه ذهن، زبان و پدیدارشناسی باور به شمار می‌روند.