صادق حقیقت

سید صادق حقیقت در سال ۱۳۴۱ به دنیا آمد. پس از اخذ دیپلم تجربی، در سال ۱۳۶۰ وارد حوزه علمیه اصفهان شد و سپس برای تحصیلات عالی حوزوی به قم رفت. همزمان با تحصیل در حوزه، در دانشگاه تهران در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد و کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل و دکتری اندیشه سیاسی را از دانشگاه تربیت مدرس دریافت نمود.

او سال‌ها در دانشگاه مفید تدریس کرده و به درجه استاد تمامی رسیده است. همچنین در دانشگاه‌های تهران، باقرالعلوم و برای مدتی در دانشگاه بین‌المللی فلوریدا تدریس داشته و از سال ۱۴۰۲ عضو هیأت علمی پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی است. حقیقت چندین بار به‌عنوان محقق نمونه استان قم و پژوهشگر ممتاز وزارت علوم و بنیاد ملی نخبگان معرفی شده است.

حوزه تخصصی او اندیشه سیاسی اسلام، روش‌شناسی علوم سیاسی، انقلاب اسلامی و اسلام سیاسی است. مهم‌ترین نظریه او «نظریه همروی» است که راه سومی میان گرایش‌های متن‌گرا و فرامتن‌گرا به دین و نیز میان رویکردهای حداکثری و حداقلی به اسلام پیشنهاد می‌کند. در این نظریه، ادله متنی و فرامتنی هر دو اعتبار نسبی دارند و میزان بهره‌گیری از هر کدام به موضوع بستگی دارد. از آثار مهم او می‌توان به «روش‌شناسی علوم سیاسی»، «همروی فلسفه سیاسی و فقه سیاسی»، «مبانی اندیشه سیاسی در اسلام» و ترجمه‌هایی مانند «فربه و نحیف» مایکل والزر اشاره کرد.