اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
نظریه اخلاق مراقبت چگونه فلسفه اخلاق متعارف را به چالش میکشد؟ در این نشست حسین بیات و امید کشمیری مولفههای کلیدی اخلاق فمینیستی را تبیین میکنند و نشان میدهند چرا توجه به روابط، عواطف و تجارب زنانه برای بازاندیشی در اخلاق ضروری است.
نظریه اخلاق مراقبت (Ethics of Care) به مجموعهای از رویکردها در فلسفه اخلاق گفته میشود که نقش جنسیت را در فهم اخلاق برجسته میسازد و فلسفه اخلاق متعارف را فلسفهای مردانه میداند که نیازمند بازنگری است. این دیدگاهها بر چند اصل محوری استوارند: محوریت روابط انسانی و توجه به شرایط خاص هر رابطه، اهمیت احساسات و عواطف اخلاقی، اخلاقی دانستن عمل مراقبت به عنوان فضیلتی بنیادین، و تأکید بر تجارب و شهودات زنانه که در نظامهای مردسالارانه نادیده گرفته شدهاند.
در این نشست که به همت موسسه شهر فلسفه ایران در ۴ آبان ۱۴۰۳ برگزار شد، حسین بیات و امید کشمیری به شرح و تبیین این مولفهها پرداختند. آنها نشان دادند چگونه اخلاق مراقبت با نزدیک شدن به خاصگرایی در فرااخلاق، تمرکز صرف بر حقوق و عدالت را نقد میکند و فضایلی چون غمخواری، تیمارداری و دلسوزی را در کانون توجه قرار میدهد؛ فضایلی که آدمیان را به یکدیگر نزدیکتر میسازند.
این گفتوگو فرصتی است برای آشنایی عمیقتر با یکی از مهمترین جریانهای معاصر فلسفه اخلاق که هم از حیث نظری و هم از حیث پیامدهای عملی، افق تازهای پیش روی اندیشه اخلاقی میگشاید.